FeKeJo facts and fun

FeKeJo facts and fun

2e etappe

LCMTPosted by Ken Hermans Tue, June 10, 2014 10:35:49
Dag 2 begon niet goed. Jo besliste om niet meer te starten. Hij voelde zich niet 100%, verrevan. Aandringen had geen zin, het ging niet!

Mijn arm voelde beter 's morgens, maar tegen de start voelde ik meer irritatie. Ik zou toch proberen en zien hoever ik geraak. De eerste 28km waren "niet-chrono" dus ik kon rustig starten. In 't begin veel pijn, maar gaandeweg minderde deze. Ik nam de start en moest weer veel plaatsen prijsgeven. Rustig blijven en tempo zoeken. Na een uurtje voelde ik me terug beter en begn weer in te halen. Het chrono-stuk was 75 km, dus ik had wel even de tijd om terug orde op zaken te stellen. Er zaten enkele bekende stukken tussen van onze bekende FKJ-weekends (Werbomont, Arbrefontaine,...) en hier en daar ook van enkele marathons, dus ik kon de klimmen goed inschatten.
Behalve op de laatste lange klim, toen kreeg ik het lastig.

Ik beet me vast in het wiel van een concurrent (Bart Van Ongeval), en het kostte me veel moeite om dit vol te houden. We kwamen boven op een plateau en de snelheid ging de hoogte in! Bart bleek een echte tempo-beul en ik kon niet anders als volgen. Op deze manier kwamen we bij een viertal en het terrein veranderde en werd sneller met vals platte stukken en stuikse klimmetjes. Ik zette me op de kop van het groepje in zo'n steil klimmetje en merkte dat er niemand initiatief nam. In de sprint ben ik hopeloos verloren en de meet lag op zo'n 8 km. Ik besliste dan om het maar te proberen en versnelde. Al snel waren er enkele renners die moesten lossen en met 3-tal in mijn wiel ging ik nu voluit! We pikken nog iemand op en gaan erop en erover. De finale ken ik goed en neem wat risico in de afdaling. Ik kan mijn stuur nog amper vasthouden en schakelen doe ik zo weining mogelijk. Duim heeft geen kracht meer en voelt "voos" aan. Ik verbijt de pijn en concentreer me op het parcour ('t is nodig!!!)!

Vlak voor het hotel is er nog een splitsing "HARD" of "SOFT". Ik hoor nog één of twee renners achter mij op een afstandje en beslis de "harde" weg te kiezen. Het was een technische afdaling en ik focus me op evenwicht en controle, oef het lukt! Achter me hoor ik nog kabaal, maar ik ben daartegen al op het asfalt en rij richting finish.

Blijkbaar was Bart Van Ongeval nog overkop gegaan in die afdaling, maar gelukkig zonder erg. Jo is bij de aankomst en zegt me dat ik 18e was. Ok valt wel mee, denk ik gezien de omstandigheden. Achteraf blijkt dat ik 16e ben en 5e Master. In het klassement schuif ik op naar plaats 11 algemeen en 4 bij master.

Arm heeft wel afgezien na 105km dokkeren. Zien wat dat morgen geeft!

DAG 3: In de start voel ik meteen dat het van kwaad naar erger gaat. Pijn is te erg en ik beslis te stoppen na ongeveer 2 km. Stom, maar dit ging echt niet. Organisatie op de hoogte gebracht en per fiets naar Marche om de auto op te halen. Nog twee lange ritten van dit kaliber zou me verder in miserie gebracht hebben. FF mentale opdoffer!

Dag nadien bij dokter langsgeweest en die heeft de arm in 't gips gelegd voor 3-tal weken. 3 weken verplichte rust! Daar gaat mijn seizoen... Fietsen gaat echt niet, zelfs niet op de rollensmiley

We liggen in de lappenmand, gelek ze zeggen! Da's sport zeker?!

groeten,
Kekkie


Fill in only if you are not real





The following XHTML tags are allowed: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles and Javascript are not permitted.