FeKeJo facts and fun

FeKeJo facts and fun

Sudety etappe 2

MarathonsPosted by Ken Hermans Tue, July 28, 2015 20:37:46

Het weer zag er vandaag beter uit. Het was in elk geval droog en de temperatuur was aangenaam. De benen voelden vermoeid aan bij het opwarmen en mijn maag werkt tegen. We zien wel wat het geeft.

En hup, we mogen weer netjes in de 2e box plaatsnemen, dus geen probleem om te starten. Eerst een stuk asfalt en dan omhoog het bos in. Vandaag gaat het echt niet goed. De benen weigeren dienst en aandringen heeft ook geen zin. We gaan dus op toertochtmodus en proberen toch de schade iets of wat te beperken. De klimmen én afdalingen in de eerste 35 km zijn absoluut niet technisch, maar in één van de afdalingen slaat het noodlot toe. Een opspringende steen ketst af op mijn traparm tegen de voorderailleur. Resultaat: kooi op twee plaatsen los over!

Wat volgt is vooral gesukkel. Op de kleine molen kan ik bergop de tred wel houden maar bergaf verlies ik veel terrein. De ketting valt ook bij de minste hobbel van het tandwiel en moet ik dus weer stoppen. Het parcours werd rond km 40 wel leuk. Technische singletrack van enkele kilometers. Spijtig van de mechanische beslommeringen, maar toch leuk.

Ik heb zo goed mogelijk uitgereden en meteen naar de mechanische bijstand gegaan. Maar helaas, ze hadden geen derailleur van die soort bij.

Ik had de hoop al opgegeven toen een Belg gehoor kreeg van mijn probleem en spontaan zijn voorderailleur aanbood (geen identieke, maar hij kon wel dienen) omdat hij toch de Halve Suddety deed (is slechts 3 etappes) en moest niet meer rijden. Eeuwig dankbaar ben ik die mannen van het FAT MTB team uit Brecht. Nog snel naar de mannen van de mechanische bijstand (kabel was te kort en moest dus ook vervangen worden) en snel naar het hotel om te kijken of ik nog iets te eten krijg.

Morgen wacht er immers een zware rit. Hij krijgt wel 5 sterren mee terwijl die van vandaag slechts twee sterren kreeg! 70km en 2200hm, maar dus technisch vlgs de organisatie.

De uitslag was dus niet zo goed vandaag. 62e scratch en 11e master 2. Ik val terug naar de 5e plaats in de ranking. De top drie is nu wel ver weg, maar daar gaan we ons maar moeten overzetten. Proberen morgen te genieten. De fiets schakelt toch al terug!smiley

salutski,

Ken



Sudety etappe 1

MarathonsPosted by Ken Hermans Mon, July 27, 2015 19:02:33

Wakker geworden met het tikkend geluid van regen op het raam van mijn kamer. Yep, de hemelsluizen staan wagenwijd open. Achteraf van een Deen (die in een mobilhome verblijft en dus de regendruppels heeft geteld!) vernomen dat het al sinds 4u bezig was.

Niks aan te doen, opstaan en gaan eten alles klaarmaken en vertrekken. Het was toch al droog toen ik het hotel buitenkwam. Snel wat opwarmen en naar de startbox. Met mijn 39e plaats van gisteren kon ik in de tweede box vertrekken. Geen overbodige luxe, want er staat aardig wat volk hier. Veel nationaliteiten (zelfs Nieuw-Zeelanders en Australiërs!?), wat het wel leuk maakt.

De start wordt gegeven en dan is het natuurlijk koers. Dat is dan het nadeel als je zo ver van voor kan vertrekken! Ik ben iets minder roekeloos met de krachten als gisteren en kies een tempo dat haalbaar is voor een ééndagsmarathon. Nu is het wel iets langer en ik weet niet wat dat gaat geven tegen het einde van de week!

Na een lange beklimming gaat het eerst snel, daarna zeer technisch bergaf. Ik besluit (net als de rest) af te stappen en geen risico te nemen. Wat daarna volgt is een opeenvolging van lange niet technische beklimmingen en technische afdalingen. Geen moment rust dus. Ik voel de vermoeidheid al opkomen en er zijn nog maar 38 km gepasseerd. Even gas terug en zoeken naar een ritme dat me beter afgaat om dan in de laatste 10 km terug de gas open te draaien (was meestal bergaf! smiley). Mijn tijd over 60 km en 2250 Hm was 3u33. Gezien de lastigheidsgraad van het parcours, neem ik daar vrede mee.

De uitslag was weerom schitterend. Ik ben zelfs op 't podium beland (3e master 2) en 31e in scratch. Deed best wel vreemd met al die verschillende talen die hier heersen onder de renners en dan op 't podium mogen. Ik stond daar dus best wel onwennig (lees "lullig"), maar werd al snel kloeker toen een Poolse schone me kwam kussen!smiley (en ook wel een medaille overhandigde).

En morgen wacht er ons weer een zware rit. Niet in afstand (67km) maar weer veel Hm (2000). We zien wel wat het geeft!

groetskies!



Sudety proloog

MarathonsPosted by Ken Hermans Sun, July 26, 2015 19:16:16

Vandaag de proloog. Ik hoor langs alle kanten dat er toch een gevaarlijk stuk zit in het parcours, dus ik besluit uiteindelijk dan toch om snel de auto te nemen na het middageten en begeef me naar het skistation (plaats start). Vanuit hier is het eerste stuk klimmen om daarna af te dalen en passeer je niet ver van de start. Ik gok dat het gevaarlijk stuk hierna ligt en verken dit deel tot aan de finish. Gevaarlijk kan ik het niet noemen, wel snel en dat kan dan op zijn beurt gevaarlijk zijn, maar om daar nu zo'n drama van te maken? Ik begeef me dus ,per fiets deze keer, terug naar boven naar het ski-station en neem er de start. Het is idd een saaie klim, die toch wel stijl is met momenten en de hartslag is moeilijk onder controle te houden. Ik heb veel gerust, dus logisch dat de hartslag nog hoog gaat. Ik besluit om me niet teveel te focussen op de hartslag en probeer vooral de trapfrequentie hoog te houden om de benen niet teveel pijn te doen. Dat was toch het uitgangspunt!

Ik kom boven en de klim zet nog even voort over een technisch rotsig stuk, afgewisseld met boomwortels. Daarna wordt het plots echt wel spannend in de afdaling en ik moet me hier en daar "ferm" corrigeren. Eenmaal dat je gaat kan je niet meer terug en ik moet dan ook een paar keer op mijn achterband zetten om niet overkop te gaan. Dit was dus het gevaarlijk stuk! Oef, ik ben er door en daar komt het stuk dat ik wel heb verkend. Geen risico's nemen maar toch tempo maken. De onschuldige klimmetjes die er nog liggen doen nu al pijn. Geen goed teken, waarschijnlijk te wijten aan een iets te onstuimige start. Ik had me nochtans anders voorgenomen. Doeme toch!

De uitslag is wel goed (39e scratch en 6e master==> te raadplegen via Facebook), maar ik had liever wat meer naar achter gestaan en mijn benen gespaard voor de volgende dagen!

Morgen rit 1: 2420 HM en 65 km. Zal dus veel klimmen worden. Hopelijk laat ik morgen het verstand de bovenhand nemen...

grtz, Kenski (oep zen Pools gezei!)



Sudety MTB Challenge Polen

MarathonsPosted by Ken Hermans Sat, July 25, 2015 20:43:09

Yep, hier zijn we dan! Het is dan toch gelukt om min of meer heelhuids in Polen te staan. Na een leuke vakantie in het warme zuiden van Frankrijk (met wel wat trainingsarbeid ;-)), ben ik nu aangekomen voor een proloog en 6 achtereenvolgende marathonritten in het zuiden van Polen. Volgens velen een technische meerdaagse met veel hoogtemeters. 13239 HM over een afstand van 425 km. Ben wreed benieuwd!

De bedoeling is in elk geval om eerst en vooral heelhuids aan de finish te geraken, resultaten zijn nu niet zo belangrijk. Maar als ik me goed voel zal ik met plezier de gas opendraaien (maar dan vooral in de laatste ritten). In feite een goed uitgangspunt en 't geeft geen stress. Op deze manier kan ik voluit genieten en MTB'en in een compleet nieuwe omgeving!

De (nieuwe) fiets doet het trouwens prima. Ook in Frankrijk heb ik weer mooie trails kunnen ontdekken op lastige rotsige ondergrond en de bike gaf geen krimp. Geen defecten, zelfs geen platte band. Hopelijk blijft dit zo.

Morgen dus eerst een proloog: 15km en 450 Hm

stukske van de startlijst met ook het starttijdstip van Fekejo-member (wie zoekt die vindtsmiley):

greetz and tumbs up!, Kekkie



Lierneux

MarathonsPosted by Ken Hermans Mon, June 29, 2015 09:53:32

Gisteren afgezakt naar Lierneux voor de 90 km van L' Ardennaise in een zalig fietsweertje. Ik heb deze marathon al enkele keren gereden in 't verleden (herinner me nog de editie van 1999 toen ik de bloemen én een taart in ontvangst mocht nemen van de plaatselijke schone ;-) ), maar nu was het weer even geleden!

Benieuwd naar het parcours, want de afstand is weer iets langer geworden!

Volgens mijn trainingsschema ligt de nadruk op uithouding en duur, dus ik had me voorgenomen om met reserve te rijden en zeker geen risico's te nemen. Eerste nog 45 minuten opwarmen en dan "c'est parti".

De eerste stukken herkende ik nog, maar na 2 uren kwam ik in een compleet nieuw gebied. Zeker de passage aan Salm-Chateau maakte indruk. Hier kom ik nog terug! Mooie singletracks en leuke klimmetjes flitsten voorbij. De benen voelden redelijk goed, maar ik reed dan ook op reserve :-). Ik moest ook nog bijtrainen na de marathon, dus doseren was de boodschap.

Na 65 km voelde ik een lichte irritatie aan de linkerknie, maar wist niet of ik een tik op de knie-schijf had gekregen toen ik daarnet op een "onorthodoxische manier" een betonnen brugje overstak. Hopelijk is die kniepijn het resultaat van dat manoeuvre en niet het gevolg van een overbelasting?!

In elk geval kwam ik binnen op 4u30 en een 7e plaats (algemeen) en daar ben ik best tevreden mee. Daarna ben ik dan nog met de koersfiets gaan bijtrainen, maar de knie pruttelde steeds meer tegen en ben dan na 1u15 binnengereden om meer schade te voorkomen.

's Avonds ijs opgelegd en Voltaren-gel gesmeerd. Even afwachten nu. Ik heb het geluk dat de volgende week een rustweek is en ik kan dan in Frankrijk zien of de pijn terugkomt. Fingers crossed! smiley

Wat volgt is nu 3 weken conjé en dan daarna hopelijk de Sudety in Polen. Over augustus durf ik me nog niet uitspreken. Zal immers van veel factoren afhangen, waar ik nu nog geen zicht op heb. Carpe diem!

Grts,

Kekkie



Haversin

MarathonsPosted by Ken Hermans Tue, June 16, 2015 13:39:11

Afgelopen zondag afgezakt naar Haversin. Het was weer enkele jaren geleden dat ik daar nog reed en vond het altijd al een sympathieke organisatie. Zeker nadat we de heren van de organiserende club leerden kennen tijdens de huldiging van de O2MC-laureaten te Houffalize. Zij deelden toen onze tafel en we hebben ons toen goed geamuseerd met hen, meen ik me vaag te herinneren. Er was toen veel Chimay mee gemoeid ;-)

De laatste keer dat ik toen met teammember Jo afzakte naar Haversin (Ciney), was ik mijn koersbroek vergeten. We hebben dat toen kunnen oplossen omdat er bij de inschrijvingen promo voor MTB-kledij werd gevoerd. Kheb toen een broekske aangeschaft.

Maar ook nu was ik weeral onderweg en besefte pas aan de oprit in Aarschot dat ik mijn zonnebril en vooral ook mijn helm was vergeten. Rechtsomkeer dus! Zeker na het spijtige ongeval (met zware gevolgen) van Tom Dams uit Geel. Safety first dus!

Ik had wel afgesproken om 8u30 aan de start met Quentin, die ik leerde kennen in de LCMT. We zouden samen de 80 km chrono afwerken. Ik hoop dat onze vrienden van de arm der wet niet vroeg uit de veren konden, maar ik was nog net op tijd (of misschien iets te laat, maar tzal ni veel geweest zijn). In elk geval geen opwarming en meteen de gas open :-)

De eerste 20 km gingen vlot, hoewel mister Q al snel 2 drinkebussen kwijt was in een afdaling. Plichtbewust was hij gestopt en weergekeerd om ze te recupereren. Veel zou het niet uithalen want een 10-tal km later was hij ze alweer kwijt. Niet erg, hij had nog een camelenzak bij om de dorstigen te laven.

Na 25 km schakelden we over op een menselijk tempo. Op dat moment reden we immers met een gemiddelde snit van 23.5 km/u! Een beetje temporiseren en gewoon tempo onderhouden was de boodschap.

Tot we op zo'n 45 km een "descente dangereuse" tegenkwamen. Ik weet niet hoe het gesteld is met Q zijn franse talenkennis, maar ik ben dan altijd op mijn hoede. Een technische singletrack richting Lesse-vallei. Ik zei zelfs nog snel dat ik geen risico ging nemen en stapte even af aan een rotspartij. Quentin reed achter me en volgde perfect in mijn spoor. Iets daarna kwam ik beneden aan de Lesse en zei iets in de trend van "very naaais", maar er was geen spoor van Q!? Ik reed even voort op mijn gemakske en dacht dat hij snel zou volgen. Toen ik echter halt hield aan de kayak verzamelplaats (waar we op kids-tocht de adder in het ijle katapulteerde;-)), en Q nog niet zag komen, werd ik ongerust. Zeker toen er al enkele bikers voorbij kwamen die we al lang geleden hadden voorbijgereden. Ik informeerde even bij één van die mannen en die zei me dat hij mr Q had tegengekomen. Hij was blijkbaar gevallen, maar hij kon nog verder rijden...

Een later kwam hij idd te voorschijn, maar de schrik zat duidelijk nog in zijn lijf. Hij stond waarempel te shaken van de schrik/adrenaline. Blijkbaar was hij in de singletrack weggegleden met zijn voorwiel op een slechte plaats en de afgrond ingeschoven. Een 10-tal meter dieper is hij gestopt met schuiven en is hij met wat hulp van een collega-biker weer omhoog geraakt. Enkel wat schaaf- en kneuswonden. Veel geluk gehad, miljaar!

We hadden zowiezo al veel tijd verloren en het tempo was er nu wel uit. Een goede tijd konden we wel vergeten, dus namen we de tijd bij de eerstvolgende bevoorrading om de wonden te likken en ook een koekske te eten en de drinkebussen te vullen. Na deze gastronomische tussenstop schotelden ze ons alweer een technische afdaling voor. We gingen nu echt geen risico's meer nemen en stapten af daar waar nodig.

Even later was het voor Q even lastig en ik kreeg het ook lastig omdat ik mijn tempo niet kon ontwikkelen. Toen ik na een klimmetje zag dat Q wel erg ver achter was en het feit dat de meet pas op 20 km was, reed ik terug naar een biker die me net was voorbijgevlogen. Ik reed terug een leuk tempo en de benen werden terug beter. Gewoon tempo houden en binnenrijden was de boodschap!

Uiteindelijk geëindigd op 4u16 en 17 sec. Dit was goed voor nog een 18e plaats, wat achteraf gezien nog wel straf is. Q zou eindigen op enkele minuten later op een 21e plaats, hij heeft toch wel karakter getoond en mag terecht trots zijn op dit resultaat!

Na de aankomst kwam ik "de Sjoengers" nog tegen (zie Phoenix-verleden ;-)). Was wel een verrassing om hem daar tegen te komen, vandaar dat ik hem initieel klink voorbij was gereden.

Volgende afspraak is Lierneux op 27/6! Daarna Polska!

Twas weer leuk en zalig fietsweer en daar doen we 't toch voor?!

grts, Kekkie



Ardennes Trophy

MarathonsPosted by Ken Hermans Tue, May 26, 2015 08:56:08

gisteren afgezakt naar Theux (La Reid) voor de Ardennes Trophy. Ik reed deze marathon al enkele keren en wist dus dat het zwaar zou worden.

Ik stond in de tweede wave (100 km en 75 km stonden samen) en normaal zouden we 10 minuten later dan de eerste box vertrekken. Op die manier zou de "file" moeten meevallen. Maar blijkbaar besliste men in laatste instantie toch voor een gezamenlijke start voor box 1 en 2. Box 3 startte 10 minuten later. Ik stond achteraan box 2 dus je kan je al voorstellen wat een drukte het was in de start. De eerste 20 km drummen afgewisseld met versnellingen. Daarna op marathon-modus verder. Ik hoorde toen al langs de kant dat we rond plaats 130 hingen. Ik al wreed content, want had me vooropgesteld om rond 100e plaats te eindigen. Omdat we samen reden met die van 75km op dat moment...

Volhouden en plaats verdedigen was dus de boodschap, maar toch iets overhouden voor het laatste stuk, want ik wist dat het venijn in de staart zou zitten. De strategie lukte, maar de eerste tekenen van krampen staken de kop op rond km 80. Ik kreeg gezelschap van Andreas Sultz, bekend gezicht van de LCMT en samen werketen we de laatste 20 km af.

Moe maar voldaan bereikten we de aankomst na 5u18. 50e plaats overall en 12e master. Lang niet slecht, hoewel het klimritme nog steeds niet optimaal is. Misschien het gebrek aan competitie? In elk geval ben ik al blij dat ik dit niveau kan halen na het "mes-in-mijn-been" incident van januari ;-)

grts,

Kekkie



LCMT 2015 dag 4

LCMTPosted by Ken Hermans Mon, May 18, 2015 21:58:37

Dag 4, de laatste dag, de zwaarste dag MAAR het zal vandaag voor iedereen lastig zijn! Ik heb hier al lijken zien voorbij sjokken en van de trappen komen...Ni normaal!

Nu kan ik zeggen dat ik ook niet zo elegant rondloop (the moondance is er niks tegen ;-)) Het zal dus op karakter worden!

Vandaag meten er weer dik 2400 Hm overwonnen worden over 90 km. Van Houffa naar Marche. De wedstrijd loopt van Houffa naar Samrée en dan recreatief binnenrijden naar Marche. In het wedstrijdgedeelte zitten de meeste positieve Hm, dus 't wordt lastig. We passeren eerst de ST-Roch in Houffa om dan de Ourthe-vallei in en uit te vlammen. Lekker zwaar en soms zelfs technisch. We volgen voor een groot deel het parcours van de BeMc tot La Roche (inclusief Muur van Borzée) om dan uiteindelijk helemaal uit de vallei te klimmen naar Samrée.

Veel wereldschokkende resultaten heb ik niet gehaald. 25e algemeen en 9e master, maar het was dit jaar echt wel een sterk deelnemersveld en ik heb de LCMT uitgereden zonder blessures, iets wat me vorig jaar niet gelukt was. Ik voel me ook niet volledig leeg en denk zelfs dat ik er sterker ben uitgekomen. Ikke dus wreed content! :-)

Het moet ook gezegd: de sfeer onder de deelnemers was zeer amicaal en gemoedelijk. De sfeer die we vroeger ook zagen in de MTB-wereld! Leuke ervaring!

Misschien ga ik volgend jaar zelfs terug, al zal het niet met dezelfde format zijn. Ze willen er een 3-daagse van maken ipv 4 dagen. Nu ja, dat is nog lang en er kan nog veel gebeuren daartegen. Nu eerst genieten van dit moment :-)

grts,

Kekkie



« PreviousNext »