FeKeJo facts and fun

FeKeJo facts and fun

Dag 0: Beskidy 2016

MarathonsPosted by Ken Hermans Wed, May 25, 2016 22:26:11

Haha,

hier zijn we weer! Na lang wroeten eindelijk weer op de bike en klaar voor nieuwe uitdagingen! Het was een turbulent jaar en niet zo simpel om te trainen (ook omwille van het weer!), maar na 2 stages in Frankrijk en een deelname aan de LCMT zijn we nu toe aan de Beskidy in Polen. De conditie is ver van goed, maar het uitgangspunt concentreert zich nu ook meer naar plezier maken! De Beskidy is een 4-daagse race die qua kilometers niet zo zwaar oogt maar de technische moeilijkheidsgraad én het deelnemersveld (zo'n 700 zotten!) maken er weer een leuke uitdaging van. Morgen staat etappe 1 opt programma: 69,6 km en 2550 hm.

We zijn hier met 3 man (ik, Jo en Fets) en de één ziet het al wat beter zitten als de ander. Maar de sfeer zit erin en da's het belangrijkste. Al veel pintjes gedronken en de tactische besprekingen laaien weer hoog op. Momenteel zijn de weersomstandigheden niet zo goed en regent het behoorlijk. Maar de temperatuur is aanvaardbaar en de anti-gel is opgegoten ;-), dus ik zie het volledig zitten.

Morgen is er weer een nieuwe dag en we kunnen weer een stukske gaan fietsen, wa wilt ne mens nog meer!?

Tot morgen!

Kekkie en the Fully Fekejo-team!



Batognarde 2015

MarathonsPosted by Ken Hermans Wed, September 09, 2015 21:00:14

Al enkele jaren probeer ik deze marathon te rijden. Ik vond het in 2011 een leuke ervaring en sympathieke organisatie. Maar door verschillende redenen kwam het er nooit van. Dit weekend was het dan toch zo ver. Ik koos voor de 101 km en vertrok iets na 9u met enkele wolkenpakken aan de hemel. Ik ging samen met Tim Vissers uit de Sudety van start. Hij ging meteen sterk van start en vooral bergop had ik het moeilijk om zijn tempo te volgen. Bergaf kwam ik telkens weer bij, maar de verschillen waren te groot om samen te blijven. Tim besloot na een klein uur om het rustiger aan te doen en ik reed verder. Dit keer op mijn tempo, en dat was aangenamer. De goei benen van Houffa waren echter niet aanwezig en het ging allemaal vrij moeizaam. Het parcours werd ook wel een pak technischer maar wel zeer mooi. Stukken waar ik nog nooit geweest was, dacht ik, tot ik een dorpje inreed dat me verdacht bekend voorkwam. Good old Kautenbach! Yep yep, hier heb ik al veel pintjes gedronken, maar daar was nu geen tijd voor. De gas open, want de hellingen volgden elkaar hier snel op.

Tot km 60 had ik enkel nog maar concurrenten voorbijgestoken, maar dan snelden 3 gasten me voorbij (Michiel Van Aelbroeck, Kris Hertsens en Mathias Smet nvdr) en inpikken zat er niet in. Nog geen 5 minuten later Ken Van den Bulcke en Bram Saeys . Ik pikte ff in op de vals platte wegeltjes tss de velden en in een technische afdaling moest ik aardig in de rem gaan om hen niet te passeren, maar daarna in de eerstvolgende klim moest ik al snel lossen. Ze waren te sterk en ik was niet goed.

De laatste 25 km was het gewoon op. Het was gewoon "overleven" en ik beleefde weinig plezier. Ik beslis dan ook op dat moment dat dit de laatste marathon zou zijn voor dit jaar. Het is op, ik ben leeg, het is genoeg geweest. Bouillon zou er één teveel zijn en me weinig plezier opleveren.

Ik ben blij dat ik over de meet bol met een 12e algemene plaats en 4e master 2, maar kijk vooral terug op een geweldig jaar met goede resultaten en veel fun.

Nu vooral nog wat genieten op toertochtjes en joggings. Misschien zelfs eens een kleine trail? Wie zal het zeggen, niks moet, enkel veel fun beleven!smiley

Menni grietings!

Ken



addendum Houffamarathon

MarathonsPosted by Ken Hermans Tue, August 25, 2015 20:14:30

Uiteindelijk nog een mooie 29e algemene plaats gehaald, mijne velg is nog bruikbaar (band blijft nog op spanning) én een mooie ervaring rijker! Wa wilt ne mens nog meer? smiley

griets!

Ken



Houffamarathon 2015

MarathonsPosted by Ken Hermans Mon, August 24, 2015 08:55:49

Weekendje mooi weer, dus wij afgezakt naar Houffalize voor de Houffamarathon. Ikke wreed benieuwd naar het conditiepeil na zo'n 3 weken rust. Weinig gefietst na Sudety omdat het zowel mentaal als fysisch op was!

Ik merkte echter dat de "goesting" om te fietsen weer toenam in de laatste week. Zou het op fysisch vlak ook hersteld zijn?

De start verliep netjes! Geen geduw of gedrum, het is immers 120 km en dan heeft iedereen tijd om op zijn waarde te komen. Ik verloor weer wat terrein door de lange asfaltklim uit Houffa, maar forceerde niet en kon de schade beperken. Na 15-tal km kwam ik dan in mijn ritme en begon aan een inhaalrace. Zelfs bergop stak ik nu deelnemers voorbij om dan bergaf traditiegetrouw nog enkele plaatsen op te schuiven.

Na ongeveer 1 uur koers had ik een afstand van 24 km gereden. Supersnel parkoer dus, maar ook het bewijs dat de benen goed waren! Ik mag dus niet klagen, maar dan slaat het noodlot toe: in een afdaling met veel ruwe stenen voel ik de achterband stillaan leeglopen. Ik hoop dat het dichtingsproduct zijn werk doet, maar in de klim moet ik afstappen en bijpompen met een bommetje. Ik zie het lek en houd de band zodanig dat het product op die plaats zijn werk kan doen. Het werkt! Na enkele minuten kan ik terug vertrekken, er is nog niets verloren!

Na 5-tal km voel ik echter dat de achterband zijn spanning verliest! Ik besluit het zekere voor het onzekere te nemen en stop om een nieuwe binnenband te leggen. Dit vergt echter veel tijd, heel veel tijd! Deelnemers vliegen voorbij en de koers lijkt wel gereden. Ik heb de band nu wel hersteld en vervolg de weg, maar de adrenaline is weg en de goei benen ook ;-) Ik heb ook geen reserveband of bommetjes en het is nog 90 km koers!

Mijn trouwe supporters (kids en Els) zien me nu pas veel later als verwacht en ik heb ook geen materiaal meegegeven met hen. Ik besluit het vervolg op te nemen als doorgedreven training en als ik nog plat rij, ist "over en out".

Voordeel is natuurlijk dat je verzeilt geraakt tussen bikers die het allemaal wat recreatiever opnemen en kan ik dus continu voorbijsteken zonder te diep in de reserves te gaan. Dit werkt aanstekelijk en na een uurtje begin ik dan terug een tandje bij te steken (tis sterker dan mezelf! ;-)) en schuif nu echt wel op. Ik kom nergens in de problemen en blijf tempo maken. De kids en co staan regelmatig naast het parcours en roepen de longen uit hun lijf! Zelfs de seingevers geraken gecharmeerd door zoveel enthousiasme en beginnen mee te roepen! Hilarisch en nog nooit gezien :-)!

Uiteindelijk met de finish in zicht (twas nog 1 km!), rijd ik terug plat achteraan en heb nu geen materiaal meer om te herstellen! Ik laat het niet aan mijn hart komen en rij verder alsof er niets gebeurd is. Hopelijk is de velg niet teveel beschadigd!!!

Ik weet nog niets van resultaat, maar hoge verwachtingen heb ik niet gezien ik teveel tijd (kleine 20 minuten) heb verloren door materiaalpech. Wat ik wel weet is dat ik een goei gevoel had op de fiets en het klimmen alsmaar beter gaat. Of lag dat aan de mentale ondersteuning die ik kreeg van mijn supporters?!

In elk geval, ben ik tevreden over dit zonnig weekendje in Dardennen! smiley

grts,

Kekkie



Sudety etappe 6

MarathonsPosted by Ken Hermans Sat, August 01, 2015 16:32:01

vandaag weer stralend weer! Ongelooflijk hoeveel geluk we hier hebben met het weer. Deze editie heeft op een druppeltje na geen regen gezien tijdens de ritten. Enig nadeel is dat het parcours dan sneller is, en die snelheid mankeert bij mij een beetje.

De etappe vandaag was echt zeer snel. Ok de hoogtemeters (2200) zijn er natuurlijk ook, maar het parcours was echt niet technisch en ging over brede boswegen. Amper technische passages. Dat en het feit dat mijn benen echt moe waren zorgde ervoor dat ik vandaag heb afgezien vanaf de eerste km tot de laatste. (en het waren er 83!)

Ik heb echt gereden voor wat ik waard was vandaag (een gemiddelde van 21 km/u!!!)en kan me dus ook niets verwijten, maar helaas, ondanks mijn voorsprong van zo'n dikke 7 minuten, heb ik vandaag toch mijn derde plaats in de algemene ranking moeten afstaan aan de spanjaard. Hij was vandaag gewoon een klasse te sterk en had vandaag een parcours dat op zijn lijf was geschreven. Niets aan te doen en ik mag terugkijken op een geslaagde missie. Twee keer derde plaats en 4e in de eindranking, daar had ik op voorhand voor getekend!

En ik heb een finisher T-shirt en daar was het toch allemaal om te doen?!

Nee, het was plezant en zeer zwaar, en op de twee laatste ritten na was het echt wel spannend mountainbiken!

7 dagen is echt wel lang en ik weet niet dat ik dat ooit nog ga doen. Nu ga ik even rust inlassen want heel het lijf is doodop. Ik heb het laatste beetje energie er uitgereden. Een weekje rust zal hopelijk voldoende zijn om terug op mijn plooi te komen.

Nu nog naar de prijsuitreiking en dan nog nen BBQ en slaapkes doen. Morgen terug naar België en mijn verwaarloosd gezinnetje! smiley

grts,

Ken



Sudety etappe 5

MarathonsPosted by Ken Hermans Fri, July 31, 2015 20:13:42

Een prachtige dag kondigt zich weer aan. De zon schijnt en alles loopt perfect georganiseerd. Het moet gezegd, de Sudety loopt als een goed geoliede machine! De hotels waar we in verbleven , de logistiek, de bevoorradingen, de mechanische ondersteuning,... het is gewoon perfect!

Allemaal naar de start en zoals elke dag onder politiebegeleiding het stadje uit en omhoog. Deze keer vrij lang over asfaltbaan om dan in op een piste met losse stenen verder naar boven te gaan. Boven werd het dan gelukkig iets technischer over een met korte klimmetjes en afdalingen bezaaid pad. Dit gaat me al wat beter af en daardoor kan ik de spanjaard (die op plaats 4 staat) terug bijhalen en voorbijgaan. De rit werd dan bijna een wegkoers omdat er een asfaltstuk van wel bijna 10 km inzat. Gelukkig kon ik met een paar bikers samenwerken om tempo te blijven maken. Het was daarna weer klimmen, maar die lag me redelijk omdat er nog wat technische passages tussenzaten. Mijn spaanse vriend kon niet terugkeren. Dan weer bergaf en door een riviertje (in de langsrichting voor wel 50 meter!) en dan op een snel geïmproviseerde ladder uit de bedding. En dan een mnsterlange ellendig klim die maar bleef duren! Ik denk dat ik geluk heb dat de rest ook moe wordt, want anders had ik nooit uit de handen kunnen blijven van die spanjaard. Onderweg werden we nog luid aangemoedigd (en voorzien van H2O (--> zo hadden ze op een bord aangekondigd) door de bewoners van de laatste huizen van het dorp en dat gaf echt wel moed!

Uiteindelijk samen met mijn Deense metgezel "Torben" (waar ik bijna de hele koers met heb samengewerkt!) gefinisht in net geen 4u. Doordat er een Deense semi-prof (op de weg) op plaats twee eindigt ben ik vandaag 4e master 2. Ik bouw mijn voorsprong in het algemeen klassement uit met zo'n 2 minuten en heb bijna 8 minuten voorsprong. Morgen een rit van meer dan 80 km en 2170 hm, dus er kan nog van alles gebeuren.

Ik hoop vooral dat ik geen heel slechte dag ga hebben (want de benen doen vandaag echt wel veel pijn) en dat ik geen pech ga hebben. Ik moet en zal dat finisher T-shirt behalen!smiley

Ook vandaag zitten we weer in een pension met een prachtig uitzicht over de bergen ('t is eigenlijk een ski-station, maar dan wel kleinschalig en nog mooi!). 't Is hier eigenlijk echt wel de moeite om eens op vakantie te komen, en dan bedoel ik écht op vakantie!smiley

Het doet me ook veel deugd dat ik veel reacties krijg op deze blog-toestand. Bedankt allemaal voor de steun! Het betekent veel voor mij! Bedankt!!!

Morgen de laatste ook nog tot een goed eind brengen? Spannend!

Cu,

Ken



Sudety etappe 4

MarathonsPosted by Ken Hermans Thu, July 30, 2015 19:57:32

Het weer is vandaag weer schitterend. Zon en rond de 22°C. Het perfecte MTB-weer! En dat zullen we doen. Dag 5 en dus etappe 4 moeten gereden worden.

Gisteren zat ik samen op hotel met mijn twee reisgezellen (en ondertussen "bike-friends" Jonas en Bart) Wel eens leuk om gewoon wat te kunnen bijkletsen. Ook met andere deelnemers worden contacten gelegd. Het maakt het allemaal net iets leuker!

De koers nu: het begon allemaal in het dorp aan de rivier en dat wil meestal zeggen dat er geklommen moet worden. Zo gezegd zo gedaan en de eerste 12 km gingen (mits een klein stuk vals plat) bergop. Dit gaat me nog steeds niet goed af en ik verlies dus telkens ook terrein! Ik stond wel weer terug in mijn vertrouwde box 2. Dus het viel allemaal nogal mee toen ik boven kwam. Daarna en leuke technische afdaling waar ik weer terrein kon goedmaken.

De benen doen nu echt wel pijn en ook de rug begint tegen te pruttelen. Vandaag was het echt een beproeving voor mens en machine! Een klim van enkele kilometer (!) bezaaid met losse stenen zo groot als kasseien. Daar moet je dan je weg door zoeken. Als ik nu geen fully had, zou ik zeker al hebben opgegeven. Niet normaal!

De finale en de laatste klim van de dag kondigden zich aan en ik reed op plaats drie van de masters 2. De spanjaard kan echt sterk bergop fietsen, maar heeft het moeilijk in de afdalingen en op technische passages. Ik wist dat er nog een technische afdaling op ons wachtte en heb alles uit de kast gehaald op die laatste klim om hem voor te blijven en...het lukte! In de afdaling heb ik dan nog afstand genomen.

Vandaag dus terug op 't podium (zonder kussen deze keer, want het was de plaatselijke burgemeester die de medailles overhandigde smiley) en ook in de ranking schuif ik een op naar de derde plaats omdat Marcus Beck (Duitsland) die derde stond, opgaf.

Die derde plaats houden zal moeilijk worden, maar we zullen het zeker proberensmiley!

Wat belangrijker is, is dat het nog slechts twee etappes zijn en de Sudety is overwonnen. We zijn er nog niet, maar da's toch wel het hoofddoel!

Morgen een lange etappe van 75 km en 2100 hm. Minder technisch en dus minder "spekkie voor mijn bekkie"! Hopelijk toch nog leuke tracks onderweg!

Uiteraard ook vandaag weer een pintje gedronken. Da werkt precies écht!?

salutski,

Ken





Sudety etappe 3

MarathonsPosted by Ken Hermans Wed, July 29, 2015 19:29:46

Vandaag gaat de rit naar een ander dorp. Een hele logistieke onderneming. Onze bijdrage: bagage klaarzetten aan de receptie en wegwezen om de start te nemen. Eerst ff opwarmen en de beentjes voelden eigenlijk niet super-slecht aan. Is het mss omdat ik gisterenavond nog een pintje heb gedronken? Wie zal het zeggensmiley?

Vandaag mocht ik blijkbaar ook niet meer in de eerste boxen starten, dus achteraan plaatsnemen dan maar. Op zich was er wel wat ruimte in de eerste kilometers (zo'n 10!) om in te halen, want het was een brede klim die geleidelijk smaller werd. Uiteindelijk een kleine venijnige klim die wreed steil werd bezaaid met wortels. En dan waren we vertrokken voor een technisch stuk zoals ik er nog maar weinig heb gedaan. Stenen, wortels, jumps,... wel 30 km lang! Best wel heavy, maar de beentjes waren idd nog niet zo slecht en de race-modus werd aangezet.

Ik heb lang zicht gehad op plaats 2 en 3, maar uiteindelijk moest ik beide heren laten rijden. De eerste was verder vooraan en heb ik heel de koers niet gezien. Ik wilde nochtans vandaag alles op alles zetten om een tweede medaille mee naar huis te nemen zodat beide kinders content zouden zijn, maar het ging echt niet. Ze waren te sterk bergop. Bergaf kon ik wel terrein winnen, maar de laatste klim van zo'n 4 km heeft me genekt. Niets aan te doen! 4e master 2 en 32 algemeen was het verdict. Goed resultaat, vind ik!

Morgen ga ik deze inspanning moeten bekopen en zal het dus rustig aan moeten doen. Het is wel een korte (51km en 1850 Hm), maar ook weer technisch naar 't schijnt!

Nu serieus moe en pijn aan de benen, dus slaapkes doen. Morgen is 't weer verhuizen naar een ander dorp en hotel. 't Is een hard leven zo'n coureursleven! ;-)

A propos; de fiets schakelde perfect vandaag:-)

grts,

Ken



Next »