FeKeJo facts and fun

FeKeJo facts and fun

SKS-Kellerwald marathon

MarathonsPosted by Jo Ouderits Tue, April 15, 2014 21:27:08
Ter voorbereiding van het grotere werk, en omdat er niets anders op de kalender te vinden was, hadden we ons een tijdje geleden ingeschreven voor een buitenlands avontuurtje. De Kellerwald marathon was al aan zijn 17de editie toe en aan het deelnemersveld van vorig jaar te zien, leek dit wel iets interessant.
't Was wel een dikke 400km bollen. Aangezien teammember Fullie Kekki over een caravan beschikt, hadden we al snel het plan opgevat om er een weekendje van te maken.
Zaterdagmorgend rond 9u vertrokken (weer niet op tijd vertrokken geraakt smiley, 't wordt stillaan traditie) om zo in de vroege namiddag in Gilserberg te arriveren. In het dorp zelf was weinig te bespeuren dat erop kon wijzen dat er de dag nadien een groots MTB-evenement zou plaatsvinden. Terwijl we een geschikt overnachtingsplaatsje aan het zoeken waren voor ons en de caravan, liepen we nog een bekend gezicht van onze streek tegen het lijf (Rudi Geentjes). Hij ging niet voor de langste afstand maar voor de 80km. Al snel bleek uit hun ervaring dat we niet teveel mochten verwachten van deze marathon. Veel brede schotterwegen, weinig technisch, ... we besloten dan al snel om het maar als een goei training te beschouwen.
Na het stallen van onze overnachtingmobiel, besloten we om maar eens richting het "rennersdorp" te trekken. Opnieuw een teleurstelling rijker; er bleek niet veel geregeld te zijn. Waar is de inschrijving ? Hoe laat is de start juist ? Waar is de start ? De enige informatiebron leek het internet te zijn en dat hadden we nu net niet bij ...
Dan mogen ze eens een kijkje komen nemen bij bv de Hagelandse Chrono, nog maar te zwijgen over de Houffamarathon.
Na het afhalen van de nummerbordjes (bleek op de bovenverdieping van het schooltje te zijn en oh ja, eerst je eigen nummer nog opzoeken tussen een lijst met alle deelnemers) hadden we maar besloten om de PastaParty te laten voor wat ze was en ons eigen potje paste klaar te maken (waarvoor dank aan Ken voor de lekkere saus).
Zondag rond 5u30 opstaan om tijdig te kunnen ontbijten en alles klaar te hebben. Een half uurtje op voorhand opwarmen en dan richting de startboog. Samen met enkele honderden anderen was het drummen tot het startschot.
Na een plaatselijk rondje in het centrum, met het nodige getrek en geduw, passeerden we opnieuw onder de boog om zo op het eigenlijke parcours te belanden. Vertrokken voor de eerste ronde van in totaal 3!
Ik besloot al snel dat het teveel krachten zou kosten om tijdens de openingsronde te proberen in het wiel van Ken te blijven en koos mijn eigen tempo. Het is tenslotte nog 119km. De voorspellingen van Rudi bleken volkomen waar; een echt parcours voor koerskonijnen die over weinig of niets van techniek moesten beschikken.
Elke ronde bestond eigenlijk uit 2 lange klimmen die enkele kms duurden, gevolgd door een afdaling natuurlijk. En zo sterk sommigen bergop konden vlammen, zo zwak was hun techniek in de afdaling. Ik zou sommigen onder hen eens in onze ardennen willen zien afdalen.
In de eerste ronde ben ik nog met een hele groep verkeerd gereden waardoor er dik 10min verloren zijn gegaan, maar dit werd vlot gecompenseerd door het 3x platrijden van Ken.
We hadden ook op voorhand goed nagedacht hoe we deze marathon praktisch zouden aanpakken, want we stonden er voor de 120 km alleen voor.
Een test afgelopen woensdag tijdens de wegtraining, leerde ons dat we ongeveer 3u deden met een gevulde camelbag. Drinkbussen bleken dus overbodig, enkel 1 tussenstop ongeveer halverwege om een refill zou moeten volstaan om rond te komen.
Strak plan: na 3 uur stoppen aan de bevoorrading, camelbag open, hydropoeder erin en hop, simpelweg vullen met water. Snel en efficiƫnt tot aan de eerste teug...
Hebben die Duitsers er toch bruiswater ingekapt !?! Zowel Ken als ikzelf hadden dit voor. Hoe komt ge erbij om enkel bruiswater te voorzien aan de bevoorrading ?
Bij het ingaan van de laatste ronde leek het alsof je helemaal alleen op het parcours zat. De renners van de 40 en 80km waren aangekomen en ook de supporters langsheen het parcours bleken vooral voor deze renners te zijn gekomen. Toch lukte het bij zowel Ken als mezelf om toch nog een deel renners op te rapen tijdens deze laatste ronde.
Met een eindtijd van ongeveer 6u20 voor Ken en 6u40 voor mezelf was de missie geslaagd: onze doorgedreven training zat erop en al bij al met een goed gevoel aangekomen.
Na wat opfriswerk gingen we in het plaatselijk restaurant nog snel iets eten. Dat was toch het plan, tot de eigenaar besloten had net dan de deur gesloten te houden. Dan maar zonder avondeten terug huiswaarts.
Ik weet eigenlijk niet wat het zwaarste was voor Ken: 120km mountainbiken of de autorit (met caravan) terug naar het verre Belgiƫ.
Hierbij ook nog eens merci aan teammember Ken voor het mee mogen gebruiken van zijne infrassstrrstr...logistiek.