FeKeJo facts and fun

FeKeJo facts and fun

Houffamarathon 2015

MarathonsPosted by Ken Hermans Mon, August 24, 2015 08:55:49

Weekendje mooi weer, dus wij afgezakt naar Houffalize voor de Houffamarathon. Ikke wreed benieuwd naar het conditiepeil na zo'n 3 weken rust. Weinig gefietst na Sudety omdat het zowel mentaal als fysisch op was!

Ik merkte echter dat de "goesting" om te fietsen weer toenam in de laatste week. Zou het op fysisch vlak ook hersteld zijn?

De start verliep netjes! Geen geduw of gedrum, het is immers 120 km en dan heeft iedereen tijd om op zijn waarde te komen. Ik verloor weer wat terrein door de lange asfaltklim uit Houffa, maar forceerde niet en kon de schade beperken. Na 15-tal km kwam ik dan in mijn ritme en begon aan een inhaalrace. Zelfs bergop stak ik nu deelnemers voorbij om dan bergaf traditiegetrouw nog enkele plaatsen op te schuiven.

Na ongeveer 1 uur koers had ik een afstand van 24 km gereden. Supersnel parkoer dus, maar ook het bewijs dat de benen goed waren! Ik mag dus niet klagen, maar dan slaat het noodlot toe: in een afdaling met veel ruwe stenen voel ik de achterband stillaan leeglopen. Ik hoop dat het dichtingsproduct zijn werk doet, maar in de klim moet ik afstappen en bijpompen met een bommetje. Ik zie het lek en houd de band zodanig dat het product op die plaats zijn werk kan doen. Het werkt! Na enkele minuten kan ik terug vertrekken, er is nog niets verloren!

Na 5-tal km voel ik echter dat de achterband zijn spanning verliest! Ik besluit het zekere voor het onzekere te nemen en stop om een nieuwe binnenband te leggen. Dit vergt echter veel tijd, heel veel tijd! Deelnemers vliegen voorbij en de koers lijkt wel gereden. Ik heb de band nu wel hersteld en vervolg de weg, maar de adrenaline is weg en de goei benen ook ;-) Ik heb ook geen reserveband of bommetjes en het is nog 90 km koers!

Mijn trouwe supporters (kids en Els) zien me nu pas veel later als verwacht en ik heb ook geen materiaal meegegeven met hen. Ik besluit het vervolg op te nemen als doorgedreven training en als ik nog plat rij, ist "over en out".

Voordeel is natuurlijk dat je verzeilt geraakt tussen bikers die het allemaal wat recreatiever opnemen en kan ik dus continu voorbijsteken zonder te diep in de reserves te gaan. Dit werkt aanstekelijk en na een uurtje begin ik dan terug een tandje bij te steken (tis sterker dan mezelf! ;-)) en schuif nu echt wel op. Ik kom nergens in de problemen en blijf tempo maken. De kids en co staan regelmatig naast het parcours en roepen de longen uit hun lijf! Zelfs de seingevers geraken gecharmeerd door zoveel enthousiasme en beginnen mee te roepen! Hilarisch en nog nooit gezien :-)!

Uiteindelijk met de finish in zicht (twas nog 1 km!), rijd ik terug plat achteraan en heb nu geen materiaal meer om te herstellen! Ik laat het niet aan mijn hart komen en rij verder alsof er niets gebeurd is. Hopelijk is de velg niet teveel beschadigd!!!

Ik weet nog niets van resultaat, maar hoge verwachtingen heb ik niet gezien ik teveel tijd (kleine 20 minuten) heb verloren door materiaalpech. Wat ik wel weet is dat ik een goei gevoel had op de fiets en het klimmen alsmaar beter gaat. Of lag dat aan de mentale ondersteuning die ik kreeg van mijn supporters?!

In elk geval, ben ik tevreden over dit zonnig weekendje in Dardennen! smiley

grts,

Kekkie