FeKeJo facts and fun

FeKeJo facts and fun

Haversin

MarathonsPosted by Ken Hermans Tue, June 16, 2015 13:39:11

Afgelopen zondag afgezakt naar Haversin. Het was weer enkele jaren geleden dat ik daar nog reed en vond het altijd al een sympathieke organisatie. Zeker nadat we de heren van de organiserende club leerden kennen tijdens de huldiging van de O2MC-laureaten te Houffalize. Zij deelden toen onze tafel en we hebben ons toen goed geamuseerd met hen, meen ik me vaag te herinneren. Er was toen veel Chimay mee gemoeid ;-)

De laatste keer dat ik toen met teammember Jo afzakte naar Haversin (Ciney), was ik mijn koersbroek vergeten. We hebben dat toen kunnen oplossen omdat er bij de inschrijvingen promo voor MTB-kledij werd gevoerd. Kheb toen een broekske aangeschaft.

Maar ook nu was ik weeral onderweg en besefte pas aan de oprit in Aarschot dat ik mijn zonnebril en vooral ook mijn helm was vergeten. Rechtsomkeer dus! Zeker na het spijtige ongeval (met zware gevolgen) van Tom Dams uit Geel. Safety first dus!

Ik had wel afgesproken om 8u30 aan de start met Quentin, die ik leerde kennen in de LCMT. We zouden samen de 80 km chrono afwerken. Ik hoop dat onze vrienden van de arm der wet niet vroeg uit de veren konden, maar ik was nog net op tijd (of misschien iets te laat, maar tzal ni veel geweest zijn). In elk geval geen opwarming en meteen de gas open :-)

De eerste 20 km gingen vlot, hoewel mister Q al snel 2 drinkebussen kwijt was in een afdaling. Plichtbewust was hij gestopt en weergekeerd om ze te recupereren. Veel zou het niet uithalen want een 10-tal km later was hij ze alweer kwijt. Niet erg, hij had nog een camelenzak bij om de dorstigen te laven.

Na 25 km schakelden we over op een menselijk tempo. Op dat moment reden we immers met een gemiddelde snit van 23.5 km/u! Een beetje temporiseren en gewoon tempo onderhouden was de boodschap.

Tot we op zo'n 45 km een "descente dangereuse" tegenkwamen. Ik weet niet hoe het gesteld is met Q zijn franse talenkennis, maar ik ben dan altijd op mijn hoede. Een technische singletrack richting Lesse-vallei. Ik zei zelfs nog snel dat ik geen risico ging nemen en stapte even af aan een rotspartij. Quentin reed achter me en volgde perfect in mijn spoor. Iets daarna kwam ik beneden aan de Lesse en zei iets in de trend van "very naaais", maar er was geen spoor van Q!? Ik reed even voort op mijn gemakske en dacht dat hij snel zou volgen. Toen ik echter halt hield aan de kayak verzamelplaats (waar we op kids-tocht de adder in het ijle katapulteerde;-)), en Q nog niet zag komen, werd ik ongerust. Zeker toen er al enkele bikers voorbij kwamen die we al lang geleden hadden voorbijgereden. Ik informeerde even bij één van die mannen en die zei me dat hij mr Q had tegengekomen. Hij was blijkbaar gevallen, maar hij kon nog verder rijden...

Een later kwam hij idd te voorschijn, maar de schrik zat duidelijk nog in zijn lijf. Hij stond waarempel te shaken van de schrik/adrenaline. Blijkbaar was hij in de singletrack weggegleden met zijn voorwiel op een slechte plaats en de afgrond ingeschoven. Een 10-tal meter dieper is hij gestopt met schuiven en is hij met wat hulp van een collega-biker weer omhoog geraakt. Enkel wat schaaf- en kneuswonden. Veel geluk gehad, miljaar!

We hadden zowiezo al veel tijd verloren en het tempo was er nu wel uit. Een goede tijd konden we wel vergeten, dus namen we de tijd bij de eerstvolgende bevoorrading om de wonden te likken en ook een koekske te eten en de drinkebussen te vullen. Na deze gastronomische tussenstop schotelden ze ons alweer een technische afdaling voor. We gingen nu echt geen risico's meer nemen en stapten af daar waar nodig.

Even later was het voor Q even lastig en ik kreeg het ook lastig omdat ik mijn tempo niet kon ontwikkelen. Toen ik na een klimmetje zag dat Q wel erg ver achter was en het feit dat de meet pas op 20 km was, reed ik terug naar een biker die me net was voorbijgevlogen. Ik reed terug een leuk tempo en de benen werden terug beter. Gewoon tempo houden en binnenrijden was de boodschap!

Uiteindelijk geëindigd op 4u16 en 17 sec. Dit was goed voor nog een 18e plaats, wat achteraf gezien nog wel straf is. Q zou eindigen op enkele minuten later op een 21e plaats, hij heeft toch wel karakter getoond en mag terecht trots zijn op dit resultaat!

Na de aankomst kwam ik "de Sjoengers" nog tegen (zie Phoenix-verleden ;-)). Was wel een verrassing om hem daar tegen te komen, vandaar dat ik hem initieel klink voorbij was gereden.

Volgende afspraak is Lierneux op 27/6! Daarna Polska!

Twas weer leuk en zalig fietsweer en daar doen we 't toch voor?!

grts, Kekkie