FeKeJo facts and fun

FeKeJo facts and fun

Sudety MTB Challenge Polen

MarathonsPosted by Ken Hermans Sat, July 25, 2015 20:43:09

Yep, hier zijn we dan! Het is dan toch gelukt om min of meer heelhuids in Polen te staan. Na een leuke vakantie in het warme zuiden van Frankrijk (met wel wat trainingsarbeid ;-)), ben ik nu aangekomen voor een proloog en 6 achtereenvolgende marathonritten in het zuiden van Polen. Volgens velen een technische meerdaagse met veel hoogtemeters. 13239 HM over een afstand van 425 km. Ben wreed benieuwd!

De bedoeling is in elk geval om eerst en vooral heelhuids aan de finish te geraken, resultaten zijn nu niet zo belangrijk. Maar als ik me goed voel zal ik met plezier de gas opendraaien (maar dan vooral in de laatste ritten). In feite een goed uitgangspunt en 't geeft geen stress. Op deze manier kan ik voluit genieten en MTB'en in een compleet nieuwe omgeving!

De (nieuwe) fiets doet het trouwens prima. Ook in Frankrijk heb ik weer mooie trails kunnen ontdekken op lastige rotsige ondergrond en de bike gaf geen krimp. Geen defecten, zelfs geen platte band. Hopelijk blijft dit zo.

Morgen dus eerst een proloog: 15km en 450 Hm

stukske van de startlijst met ook het starttijdstip van Fekejo-member (wie zoekt die vindtsmiley):

greetz and tumbs up!, Kekkie



Lierneux

MarathonsPosted by Ken Hermans Mon, June 29, 2015 09:53:32

Gisteren afgezakt naar Lierneux voor de 90 km van L' Ardennaise in een zalig fietsweertje. Ik heb deze marathon al enkele keren gereden in 't verleden (herinner me nog de editie van 1999 toen ik de bloemen én een taart in ontvangst mocht nemen van de plaatselijke schone ;-) ), maar nu was het weer even geleden!

Benieuwd naar het parcours, want de afstand is weer iets langer geworden!

Volgens mijn trainingsschema ligt de nadruk op uithouding en duur, dus ik had me voorgenomen om met reserve te rijden en zeker geen risico's te nemen. Eerste nog 45 minuten opwarmen en dan "c'est parti".

De eerste stukken herkende ik nog, maar na 2 uren kwam ik in een compleet nieuw gebied. Zeker de passage aan Salm-Chateau maakte indruk. Hier kom ik nog terug! Mooie singletracks en leuke klimmetjes flitsten voorbij. De benen voelden redelijk goed, maar ik reed dan ook op reserve :-). Ik moest ook nog bijtrainen na de marathon, dus doseren was de boodschap.

Na 65 km voelde ik een lichte irritatie aan de linkerknie, maar wist niet of ik een tik op de knie-schijf had gekregen toen ik daarnet op een "onorthodoxische manier" een betonnen brugje overstak. Hopelijk is die kniepijn het resultaat van dat manoeuvre en niet het gevolg van een overbelasting?!

In elk geval kwam ik binnen op 4u30 en een 7e plaats (algemeen) en daar ben ik best tevreden mee. Daarna ben ik dan nog met de koersfiets gaan bijtrainen, maar de knie pruttelde steeds meer tegen en ben dan na 1u15 binnengereden om meer schade te voorkomen.

's Avonds ijs opgelegd en Voltaren-gel gesmeerd. Even afwachten nu. Ik heb het geluk dat de volgende week een rustweek is en ik kan dan in Frankrijk zien of de pijn terugkomt. Fingers crossed! smiley

Wat volgt is nu 3 weken conjé en dan daarna hopelijk de Sudety in Polen. Over augustus durf ik me nog niet uitspreken. Zal immers van veel factoren afhangen, waar ik nu nog geen zicht op heb. Carpe diem!

Grts,

Kekkie



Haversin

MarathonsPosted by Ken Hermans Tue, June 16, 2015 13:39:11

Afgelopen zondag afgezakt naar Haversin. Het was weer enkele jaren geleden dat ik daar nog reed en vond het altijd al een sympathieke organisatie. Zeker nadat we de heren van de organiserende club leerden kennen tijdens de huldiging van de O2MC-laureaten te Houffalize. Zij deelden toen onze tafel en we hebben ons toen goed geamuseerd met hen, meen ik me vaag te herinneren. Er was toen veel Chimay mee gemoeid ;-)

De laatste keer dat ik toen met teammember Jo afzakte naar Haversin (Ciney), was ik mijn koersbroek vergeten. We hebben dat toen kunnen oplossen omdat er bij de inschrijvingen promo voor MTB-kledij werd gevoerd. Kheb toen een broekske aangeschaft.

Maar ook nu was ik weeral onderweg en besefte pas aan de oprit in Aarschot dat ik mijn zonnebril en vooral ook mijn helm was vergeten. Rechtsomkeer dus! Zeker na het spijtige ongeval (met zware gevolgen) van Tom Dams uit Geel. Safety first dus!

Ik had wel afgesproken om 8u30 aan de start met Quentin, die ik leerde kennen in de LCMT. We zouden samen de 80 km chrono afwerken. Ik hoop dat onze vrienden van de arm der wet niet vroeg uit de veren konden, maar ik was nog net op tijd (of misschien iets te laat, maar tzal ni veel geweest zijn). In elk geval geen opwarming en meteen de gas open :-)

De eerste 20 km gingen vlot, hoewel mister Q al snel 2 drinkebussen kwijt was in een afdaling. Plichtbewust was hij gestopt en weergekeerd om ze te recupereren. Veel zou het niet uithalen want een 10-tal km later was hij ze alweer kwijt. Niet erg, hij had nog een camelenzak bij om de dorstigen te laven.

Na 25 km schakelden we over op een menselijk tempo. Op dat moment reden we immers met een gemiddelde snit van 23.5 km/u! Een beetje temporiseren en gewoon tempo onderhouden was de boodschap.

Tot we op zo'n 45 km een "descente dangereuse" tegenkwamen. Ik weet niet hoe het gesteld is met Q zijn franse talenkennis, maar ik ben dan altijd op mijn hoede. Een technische singletrack richting Lesse-vallei. Ik zei zelfs nog snel dat ik geen risico ging nemen en stapte even af aan een rotspartij. Quentin reed achter me en volgde perfect in mijn spoor. Iets daarna kwam ik beneden aan de Lesse en zei iets in de trend van "very naaais", maar er was geen spoor van Q!? Ik reed even voort op mijn gemakske en dacht dat hij snel zou volgen. Toen ik echter halt hield aan de kayak verzamelplaats (waar we op kids-tocht de adder in het ijle katapulteerde;-)), en Q nog niet zag komen, werd ik ongerust. Zeker toen er al enkele bikers voorbij kwamen die we al lang geleden hadden voorbijgereden. Ik informeerde even bij één van die mannen en die zei me dat hij mr Q had tegengekomen. Hij was blijkbaar gevallen, maar hij kon nog verder rijden...

Een later kwam hij idd te voorschijn, maar de schrik zat duidelijk nog in zijn lijf. Hij stond waarempel te shaken van de schrik/adrenaline. Blijkbaar was hij in de singletrack weggegleden met zijn voorwiel op een slechte plaats en de afgrond ingeschoven. Een 10-tal meter dieper is hij gestopt met schuiven en is hij met wat hulp van een collega-biker weer omhoog geraakt. Enkel wat schaaf- en kneuswonden. Veel geluk gehad, miljaar!

We hadden zowiezo al veel tijd verloren en het tempo was er nu wel uit. Een goede tijd konden we wel vergeten, dus namen we de tijd bij de eerstvolgende bevoorrading om de wonden te likken en ook een koekske te eten en de drinkebussen te vullen. Na deze gastronomische tussenstop schotelden ze ons alweer een technische afdaling voor. We gingen nu echt geen risico's meer nemen en stapten af daar waar nodig.

Even later was het voor Q even lastig en ik kreeg het ook lastig omdat ik mijn tempo niet kon ontwikkelen. Toen ik na een klimmetje zag dat Q wel erg ver achter was en het feit dat de meet pas op 20 km was, reed ik terug naar een biker die me net was voorbijgevlogen. Ik reed terug een leuk tempo en de benen werden terug beter. Gewoon tempo houden en binnenrijden was de boodschap!

Uiteindelijk geëindigd op 4u16 en 17 sec. Dit was goed voor nog een 18e plaats, wat achteraf gezien nog wel straf is. Q zou eindigen op enkele minuten later op een 21e plaats, hij heeft toch wel karakter getoond en mag terecht trots zijn op dit resultaat!

Na de aankomst kwam ik "de Sjoengers" nog tegen (zie Phoenix-verleden ;-)). Was wel een verrassing om hem daar tegen te komen, vandaar dat ik hem initieel klink voorbij was gereden.

Volgende afspraak is Lierneux op 27/6! Daarna Polska!

Twas weer leuk en zalig fietsweer en daar doen we 't toch voor?!

grts, Kekkie



Ardennes Trophy

MarathonsPosted by Ken Hermans Tue, May 26, 2015 08:56:08

gisteren afgezakt naar Theux (La Reid) voor de Ardennes Trophy. Ik reed deze marathon al enkele keren en wist dus dat het zwaar zou worden.

Ik stond in de tweede wave (100 km en 75 km stonden samen) en normaal zouden we 10 minuten later dan de eerste box vertrekken. Op die manier zou de "file" moeten meevallen. Maar blijkbaar besliste men in laatste instantie toch voor een gezamenlijke start voor box 1 en 2. Box 3 startte 10 minuten later. Ik stond achteraan box 2 dus je kan je al voorstellen wat een drukte het was in de start. De eerste 20 km drummen afgewisseld met versnellingen. Daarna op marathon-modus verder. Ik hoorde toen al langs de kant dat we rond plaats 130 hingen. Ik al wreed content, want had me vooropgesteld om rond 100e plaats te eindigen. Omdat we samen reden met die van 75km op dat moment...

Volhouden en plaats verdedigen was dus de boodschap, maar toch iets overhouden voor het laatste stuk, want ik wist dat het venijn in de staart zou zitten. De strategie lukte, maar de eerste tekenen van krampen staken de kop op rond km 80. Ik kreeg gezelschap van Andreas Sultz, bekend gezicht van de LCMT en samen werketen we de laatste 20 km af.

Moe maar voldaan bereikten we de aankomst na 5u18. 50e plaats overall en 12e master. Lang niet slecht, hoewel het klimritme nog steeds niet optimaal is. Misschien het gebrek aan competitie? In elk geval ben ik al blij dat ik dit niveau kan halen na het "mes-in-mijn-been" incident van januari ;-)

grts,

Kekkie



LCMT 2015 dag 4

LCMTPosted by Ken Hermans Mon, May 18, 2015 21:58:37

Dag 4, de laatste dag, de zwaarste dag MAAR het zal vandaag voor iedereen lastig zijn! Ik heb hier al lijken zien voorbij sjokken en van de trappen komen...Ni normaal!

Nu kan ik zeggen dat ik ook niet zo elegant rondloop (the moondance is er niks tegen ;-)) Het zal dus op karakter worden!

Vandaag meten er weer dik 2400 Hm overwonnen worden over 90 km. Van Houffa naar Marche. De wedstrijd loopt van Houffa naar Samrée en dan recreatief binnenrijden naar Marche. In het wedstrijdgedeelte zitten de meeste positieve Hm, dus 't wordt lastig. We passeren eerst de ST-Roch in Houffa om dan de Ourthe-vallei in en uit te vlammen. Lekker zwaar en soms zelfs technisch. We volgen voor een groot deel het parcours van de BeMc tot La Roche (inclusief Muur van Borzée) om dan uiteindelijk helemaal uit de vallei te klimmen naar Samrée.

Veel wereldschokkende resultaten heb ik niet gehaald. 25e algemeen en 9e master, maar het was dit jaar echt wel een sterk deelnemersveld en ik heb de LCMT uitgereden zonder blessures, iets wat me vorig jaar niet gelukt was. Ik voel me ook niet volledig leeg en denk zelfs dat ik er sterker ben uitgekomen. Ikke dus wreed content! :-)

Het moet ook gezegd: de sfeer onder de deelnemers was zeer amicaal en gemoedelijk. De sfeer die we vroeger ook zagen in de MTB-wereld! Leuke ervaring!

Misschien ga ik volgend jaar zelfs terug, al zal het niet met dezelfde format zijn. Ze willen er een 3-daagse van maken ipv 4 dagen. Nu ja, dat is nog lang en er kan nog veel gebeuren daartegen. Nu eerst genieten van dit moment :-)

grts,

Kekkie



LCMT 2015 dag 3

LCMTPosted by Ken Hermans Sat, May 16, 2015 18:56:23

Dag 3 is een rare dag. De eerste 27 km is er chrono, daarna kan je op eigen tempo rijden tot km 82 om dan tijdrit te rijden tot Houffa. In totaal goed voor 98 km.

Het was deze morgen meteen start op een asfalt-klim (St Roch) en de benen deden uiteraard pijn. Maar dit was vorig jaar het punt, waarop ik moest opgeven met tendinitis in de rechterarm. Elke kilometer dat ik verder rij is vanaf nu een overwinning!

Raar maar waar, ik vond eindelijk mijn goede benen terug. Het draaide gewoon vlotter en ik kon me terug pijn doen. Misschien lag het parcours me beter, wie zal het zeggen. De uitslag was niet meteen goed, maar ik handhaaf me en schuif zelfs een beetje op.

De verbinding nam ons nu naar het GH Luxemburg en we deden bijna integraal de Eislecktrail. Die deden we een jaar geleden met de rugzak en ik had dus parcourskennis. Leuke single tracks en we hadden tijd om ervan te genieten, gezien het geen chrono was.

De afsluitende tijdrit was snel. Weinig positieve hoogtemeters en brede paden. Maar het belangrijkste is dat we deze dag weer mooi hebben volbracht. Morgen nog een zware etappe en dan home sweet home. Hopelijk blijft het weer zo goed, want daar hebben we uitgezonderd vrijdagmorgen, al geluk mee gehad!

grts,

Kekkie



LCMT 2015 dag 2

LCMTPosted by Ken Hermans Fri, May 15, 2015 19:30:09

Hello again,

dag 2: vandaag lastige rit. Het begon al meteen in de regen en het had ook 's nachts flink geregend. Modder dus! Vandaag wel mentale en logistieke steun gehad van Els en de kids. Dat was echt wel leuk! Alleen kreeg ik weer het juiste klimritme niet te pakken en waren de resultaten niet spectaculair. Spijtig voor Thorben, die had papa liever zien winnen. :-)

Los van het feit dat het niet echt goed loopt, ben ik me wel al meer aan het amuseren. Ik heb hier al enkele mensen leren kennen waar ik al eens een praatje mee kan maken (op en naast de fiets) en dat doet deugd.

De rit zelf was niet echt technisch, maar door de modder werd het wel iets uitdagender. De eerste 77 km waren vandaag koers en de laatste 25 mocht je recreatief uitrijden. Leuk, want de zon kwam er zelfs door. Dat met het feit dat ik kon uitzien naar een supporters-team, maakte de dag goed.

Wel benieuwd naar morgen! Oeps moet dringend naar de briefing!

Si joew,

Kekkie



LCMT 2015

LCMTPosted by Ken Hermans Thu, May 14, 2015 17:17:19

Hier zijn we dan. Eindelijk nog eens in actie! Wel zonder ploegmaat dit jaar (Jo sukkelt met de heup en Fets met de hamstring), dus echte ambiance is het hier niet.

Vandaag de eerste rit afgewerkt 85 km, en 2400 hm. Best wel zwaar en ik merk dat het gebrek aan competitie, zich laat voelen. Al van in de start zat ik met een hoge hartslag en die is de hele rit niet gezakt. Gemiddelde hartslag van 169 over 4u30. Da kan tellen, en dat is geen goed teken. Bergaf gaat het echter heel goed en ik geniet van elk stuk dat ietwat technisch is. Heb namelijk nen nieuwe fiets met achtervering! Die doet het prima! Als ik nu nog die klimmetjes beter kan verteren dan kan het nog leuk worden;-)

Het is me opgevallen dat het niveau toch wel hoog ligt (of het mijn laag) en op een podium zullen we zeker niet moeten rekenen. Maar dat is niet zo belangrijk. Wat wel belangrijk is, is dat ik een goed gevoel kan overhouden en de 4 ritten tot een goed einde kan brengen. Benieuwd of me dat zal lukken!

Morgen weten we waarschijnlijk al veel meer!

groetjes vanuit Houffa!

Kekkie



« PreviousNext »