FeKeJo facts and fun

FeKeJo facts and fun

Sudety etappe 6

MarathonsPosted by Ken Hermans Sat, August 01, 2015 16:32:01

vandaag weer stralend weer! Ongelooflijk hoeveel geluk we hier hebben met het weer. Deze editie heeft op een druppeltje na geen regen gezien tijdens de ritten. Enig nadeel is dat het parcours dan sneller is, en die snelheid mankeert bij mij een beetje.

De etappe vandaag was echt zeer snel. Ok de hoogtemeters (2200) zijn er natuurlijk ook, maar het parcours was echt niet technisch en ging over brede boswegen. Amper technische passages. Dat en het feit dat mijn benen echt moe waren zorgde ervoor dat ik vandaag heb afgezien vanaf de eerste km tot de laatste. (en het waren er 83!)

Ik heb echt gereden voor wat ik waard was vandaag (een gemiddelde van 21 km/u!!!)en kan me dus ook niets verwijten, maar helaas, ondanks mijn voorsprong van zo'n dikke 7 minuten, heb ik vandaag toch mijn derde plaats in de algemene ranking moeten afstaan aan de spanjaard. Hij was vandaag gewoon een klasse te sterk en had vandaag een parcours dat op zijn lijf was geschreven. Niets aan te doen en ik mag terugkijken op een geslaagde missie. Twee keer derde plaats en 4e in de eindranking, daar had ik op voorhand voor getekend!

En ik heb een finisher T-shirt en daar was het toch allemaal om te doen?!

Nee, het was plezant en zeer zwaar, en op de twee laatste ritten na was het echt wel spannend mountainbiken!

7 dagen is echt wel lang en ik weet niet dat ik dat ooit nog ga doen. Nu ga ik even rust inlassen want heel het lijf is doodop. Ik heb het laatste beetje energie er uitgereden. Een weekje rust zal hopelijk voldoende zijn om terug op mijn plooi te komen.

Nu nog naar de prijsuitreiking en dan nog nen BBQ en slaapkes doen. Morgen terug naar België en mijn verwaarloosd gezinnetje! smiley

grts,

Ken



Sudety etappe 5

MarathonsPosted by Ken Hermans Fri, July 31, 2015 20:13:42

Een prachtige dag kondigt zich weer aan. De zon schijnt en alles loopt perfect georganiseerd. Het moet gezegd, de Sudety loopt als een goed geoliede machine! De hotels waar we in verbleven , de logistiek, de bevoorradingen, de mechanische ondersteuning,... het is gewoon perfect!

Allemaal naar de start en zoals elke dag onder politiebegeleiding het stadje uit en omhoog. Deze keer vrij lang over asfaltbaan om dan in op een piste met losse stenen verder naar boven te gaan. Boven werd het dan gelukkig iets technischer over een met korte klimmetjes en afdalingen bezaaid pad. Dit gaat me al wat beter af en daardoor kan ik de spanjaard (die op plaats 4 staat) terug bijhalen en voorbijgaan. De rit werd dan bijna een wegkoers omdat er een asfaltstuk van wel bijna 10 km inzat. Gelukkig kon ik met een paar bikers samenwerken om tempo te blijven maken. Het was daarna weer klimmen, maar die lag me redelijk omdat er nog wat technische passages tussenzaten. Mijn spaanse vriend kon niet terugkeren. Dan weer bergaf en door een riviertje (in de langsrichting voor wel 50 meter!) en dan op een snel geïmproviseerde ladder uit de bedding. En dan een mnsterlange ellendig klim die maar bleef duren! Ik denk dat ik geluk heb dat de rest ook moe wordt, want anders had ik nooit uit de handen kunnen blijven van die spanjaard. Onderweg werden we nog luid aangemoedigd (en voorzien van H2O (--> zo hadden ze op een bord aangekondigd) door de bewoners van de laatste huizen van het dorp en dat gaf echt wel moed!

Uiteindelijk samen met mijn Deense metgezel "Torben" (waar ik bijna de hele koers met heb samengewerkt!) gefinisht in net geen 4u. Doordat er een Deense semi-prof (op de weg) op plaats twee eindigt ben ik vandaag 4e master 2. Ik bouw mijn voorsprong in het algemeen klassement uit met zo'n 2 minuten en heb bijna 8 minuten voorsprong. Morgen een rit van meer dan 80 km en 2170 hm, dus er kan nog van alles gebeuren.

Ik hoop vooral dat ik geen heel slechte dag ga hebben (want de benen doen vandaag echt wel veel pijn) en dat ik geen pech ga hebben. Ik moet en zal dat finisher T-shirt behalen!smiley

Ook vandaag zitten we weer in een pension met een prachtig uitzicht over de bergen ('t is eigenlijk een ski-station, maar dan wel kleinschalig en nog mooi!). 't Is hier eigenlijk echt wel de moeite om eens op vakantie te komen, en dan bedoel ik écht op vakantie!smiley

Het doet me ook veel deugd dat ik veel reacties krijg op deze blog-toestand. Bedankt allemaal voor de steun! Het betekent veel voor mij! Bedankt!!!

Morgen de laatste ook nog tot een goed eind brengen? Spannend!

Cu,

Ken



Sudety etappe 4

MarathonsPosted by Ken Hermans Thu, July 30, 2015 19:57:32

Het weer is vandaag weer schitterend. Zon en rond de 22°C. Het perfecte MTB-weer! En dat zullen we doen. Dag 5 en dus etappe 4 moeten gereden worden.

Gisteren zat ik samen op hotel met mijn twee reisgezellen (en ondertussen "bike-friends" Jonas en Bart) Wel eens leuk om gewoon wat te kunnen bijkletsen. Ook met andere deelnemers worden contacten gelegd. Het maakt het allemaal net iets leuker!

De koers nu: het begon allemaal in het dorp aan de rivier en dat wil meestal zeggen dat er geklommen moet worden. Zo gezegd zo gedaan en de eerste 12 km gingen (mits een klein stuk vals plat) bergop. Dit gaat me nog steeds niet goed af en ik verlies dus telkens ook terrein! Ik stond wel weer terug in mijn vertrouwde box 2. Dus het viel allemaal nogal mee toen ik boven kwam. Daarna en leuke technische afdaling waar ik weer terrein kon goedmaken.

De benen doen nu echt wel pijn en ook de rug begint tegen te pruttelen. Vandaag was het echt een beproeving voor mens en machine! Een klim van enkele kilometer (!) bezaaid met losse stenen zo groot als kasseien. Daar moet je dan je weg door zoeken. Als ik nu geen fully had, zou ik zeker al hebben opgegeven. Niet normaal!

De finale en de laatste klim van de dag kondigden zich aan en ik reed op plaats drie van de masters 2. De spanjaard kan echt sterk bergop fietsen, maar heeft het moeilijk in de afdalingen en op technische passages. Ik wist dat er nog een technische afdaling op ons wachtte en heb alles uit de kast gehaald op die laatste klim om hem voor te blijven en...het lukte! In de afdaling heb ik dan nog afstand genomen.

Vandaag dus terug op 't podium (zonder kussen deze keer, want het was de plaatselijke burgemeester die de medailles overhandigde smiley) en ook in de ranking schuif ik een op naar de derde plaats omdat Marcus Beck (Duitsland) die derde stond, opgaf.

Die derde plaats houden zal moeilijk worden, maar we zullen het zeker proberensmiley!

Wat belangrijker is, is dat het nog slechts twee etappes zijn en de Sudety is overwonnen. We zijn er nog niet, maar da's toch wel het hoofddoel!

Morgen een lange etappe van 75 km en 2100 hm. Minder technisch en dus minder "spekkie voor mijn bekkie"! Hopelijk toch nog leuke tracks onderweg!

Uiteraard ook vandaag weer een pintje gedronken. Da werkt precies écht!?

salutski,

Ken





Sudety etappe 4

MarathonsPosted by Jo Ouderits Thu, July 30, 2015 19:41:05
Om u ne keer voor te zijn: Proficiat met uw prestatie van vandaag !
Doe zo voort !!!!!!!!!

Sudety etappe 3

MarathonsPosted by Ken Hermans Wed, July 29, 2015 19:29:46

Vandaag gaat de rit naar een ander dorp. Een hele logistieke onderneming. Onze bijdrage: bagage klaarzetten aan de receptie en wegwezen om de start te nemen. Eerst ff opwarmen en de beentjes voelden eigenlijk niet super-slecht aan. Is het mss omdat ik gisterenavond nog een pintje heb gedronken? Wie zal het zeggensmiley?

Vandaag mocht ik blijkbaar ook niet meer in de eerste boxen starten, dus achteraan plaatsnemen dan maar. Op zich was er wel wat ruimte in de eerste kilometers (zo'n 10!) om in te halen, want het was een brede klim die geleidelijk smaller werd. Uiteindelijk een kleine venijnige klim die wreed steil werd bezaaid met wortels. En dan waren we vertrokken voor een technisch stuk zoals ik er nog maar weinig heb gedaan. Stenen, wortels, jumps,... wel 30 km lang! Best wel heavy, maar de beentjes waren idd nog niet zo slecht en de race-modus werd aangezet.

Ik heb lang zicht gehad op plaats 2 en 3, maar uiteindelijk moest ik beide heren laten rijden. De eerste was verder vooraan en heb ik heel de koers niet gezien. Ik wilde nochtans vandaag alles op alles zetten om een tweede medaille mee naar huis te nemen zodat beide kinders content zouden zijn, maar het ging echt niet. Ze waren te sterk bergop. Bergaf kon ik wel terrein winnen, maar de laatste klim van zo'n 4 km heeft me genekt. Niets aan te doen! 4e master 2 en 32 algemeen was het verdict. Goed resultaat, vind ik!

Morgen ga ik deze inspanning moeten bekopen en zal het dus rustig aan moeten doen. Het is wel een korte (51km en 1850 Hm), maar ook weer technisch naar 't schijnt!

Nu serieus moe en pijn aan de benen, dus slaapkes doen. Morgen is 't weer verhuizen naar een ander dorp en hotel. 't Is een hard leven zo'n coureursleven! ;-)

A propos; de fiets schakelde perfect vandaag:-)

grts,

Ken



Sudety etappe 2

MarathonsPosted by Ken Hermans Tue, July 28, 2015 20:37:46

Het weer zag er vandaag beter uit. Het was in elk geval droog en de temperatuur was aangenaam. De benen voelden vermoeid aan bij het opwarmen en mijn maag werkt tegen. We zien wel wat het geeft.

En hup, we mogen weer netjes in de 2e box plaatsnemen, dus geen probleem om te starten. Eerst een stuk asfalt en dan omhoog het bos in. Vandaag gaat het echt niet goed. De benen weigeren dienst en aandringen heeft ook geen zin. We gaan dus op toertochtmodus en proberen toch de schade iets of wat te beperken. De klimmen én afdalingen in de eerste 35 km zijn absoluut niet technisch, maar in één van de afdalingen slaat het noodlot toe. Een opspringende steen ketst af op mijn traparm tegen de voorderailleur. Resultaat: kooi op twee plaatsen los over!

Wat volgt is vooral gesukkel. Op de kleine molen kan ik bergop de tred wel houden maar bergaf verlies ik veel terrein. De ketting valt ook bij de minste hobbel van het tandwiel en moet ik dus weer stoppen. Het parcours werd rond km 40 wel leuk. Technische singletrack van enkele kilometers. Spijtig van de mechanische beslommeringen, maar toch leuk.

Ik heb zo goed mogelijk uitgereden en meteen naar de mechanische bijstand gegaan. Maar helaas, ze hadden geen derailleur van die soort bij.

Ik had de hoop al opgegeven toen een Belg gehoor kreeg van mijn probleem en spontaan zijn voorderailleur aanbood (geen identieke, maar hij kon wel dienen) omdat hij toch de Halve Suddety deed (is slechts 3 etappes) en moest niet meer rijden. Eeuwig dankbaar ben ik die mannen van het FAT MTB team uit Brecht. Nog snel naar de mannen van de mechanische bijstand (kabel was te kort en moest dus ook vervangen worden) en snel naar het hotel om te kijken of ik nog iets te eten krijg.

Morgen wacht er immers een zware rit. Hij krijgt wel 5 sterren mee terwijl die van vandaag slechts twee sterren kreeg! 70km en 2200hm, maar dus technisch vlgs de organisatie.

De uitslag was dus niet zo goed vandaag. 62e scratch en 11e master 2. Ik val terug naar de 5e plaats in de ranking. De top drie is nu wel ver weg, maar daar gaan we ons maar moeten overzetten. Proberen morgen te genieten. De fiets schakelt toch al terug!smiley

salutski,

Ken



Sudety etappe 1

MarathonsPosted by Ken Hermans Mon, July 27, 2015 19:02:33

Wakker geworden met het tikkend geluid van regen op het raam van mijn kamer. Yep, de hemelsluizen staan wagenwijd open. Achteraf van een Deen (die in een mobilhome verblijft en dus de regendruppels heeft geteld!) vernomen dat het al sinds 4u bezig was.

Niks aan te doen, opstaan en gaan eten alles klaarmaken en vertrekken. Het was toch al droog toen ik het hotel buitenkwam. Snel wat opwarmen en naar de startbox. Met mijn 39e plaats van gisteren kon ik in de tweede box vertrekken. Geen overbodige luxe, want er staat aardig wat volk hier. Veel nationaliteiten (zelfs Nieuw-Zeelanders en Australiërs!?), wat het wel leuk maakt.

De start wordt gegeven en dan is het natuurlijk koers. Dat is dan het nadeel als je zo ver van voor kan vertrekken! Ik ben iets minder roekeloos met de krachten als gisteren en kies een tempo dat haalbaar is voor een ééndagsmarathon. Nu is het wel iets langer en ik weet niet wat dat gaat geven tegen het einde van de week!

Na een lange beklimming gaat het eerst snel, daarna zeer technisch bergaf. Ik besluit (net als de rest) af te stappen en geen risico te nemen. Wat daarna volgt is een opeenvolging van lange niet technische beklimmingen en technische afdalingen. Geen moment rust dus. Ik voel de vermoeidheid al opkomen en er zijn nog maar 38 km gepasseerd. Even gas terug en zoeken naar een ritme dat me beter afgaat om dan in de laatste 10 km terug de gas open te draaien (was meestal bergaf! smiley). Mijn tijd over 60 km en 2250 Hm was 3u33. Gezien de lastigheidsgraad van het parcours, neem ik daar vrede mee.

De uitslag was weerom schitterend. Ik ben zelfs op 't podium beland (3e master 2) en 31e in scratch. Deed best wel vreemd met al die verschillende talen die hier heersen onder de renners en dan op 't podium mogen. Ik stond daar dus best wel onwennig (lees "lullig"), maar werd al snel kloeker toen een Poolse schone me kwam kussen!smiley (en ook wel een medaille overhandigde).

En morgen wacht er ons weer een zware rit. Niet in afstand (67km) maar weer veel Hm (2000). We zien wel wat het geeft!

groetskies!



Sudety proloog

MarathonsPosted by Ken Hermans Sun, July 26, 2015 19:16:16

Vandaag de proloog. Ik hoor langs alle kanten dat er toch een gevaarlijk stuk zit in het parcours, dus ik besluit uiteindelijk dan toch om snel de auto te nemen na het middageten en begeef me naar het skistation (plaats start). Vanuit hier is het eerste stuk klimmen om daarna af te dalen en passeer je niet ver van de start. Ik gok dat het gevaarlijk stuk hierna ligt en verken dit deel tot aan de finish. Gevaarlijk kan ik het niet noemen, wel snel en dat kan dan op zijn beurt gevaarlijk zijn, maar om daar nu zo'n drama van te maken? Ik begeef me dus ,per fiets deze keer, terug naar boven naar het ski-station en neem er de start. Het is idd een saaie klim, die toch wel stijl is met momenten en de hartslag is moeilijk onder controle te houden. Ik heb veel gerust, dus logisch dat de hartslag nog hoog gaat. Ik besluit om me niet teveel te focussen op de hartslag en probeer vooral de trapfrequentie hoog te houden om de benen niet teveel pijn te doen. Dat was toch het uitgangspunt!

Ik kom boven en de klim zet nog even voort over een technisch rotsig stuk, afgewisseld met boomwortels. Daarna wordt het plots echt wel spannend in de afdaling en ik moet me hier en daar "ferm" corrigeren. Eenmaal dat je gaat kan je niet meer terug en ik moet dan ook een paar keer op mijn achterband zetten om niet overkop te gaan. Dit was dus het gevaarlijk stuk! Oef, ik ben er door en daar komt het stuk dat ik wel heb verkend. Geen risico's nemen maar toch tempo maken. De onschuldige klimmetjes die er nog liggen doen nu al pijn. Geen goed teken, waarschijnlijk te wijten aan een iets te onstuimige start. Ik had me nochtans anders voorgenomen. Doeme toch!

De uitslag is wel goed (39e scratch en 6e master==> te raadplegen via Facebook), maar ik had liever wat meer naar achter gestaan en mijn benen gespaard voor de volgende dagen!

Morgen rit 1: 2420 HM en 65 km. Zal dus veel klimmen worden. Hopelijk laat ik morgen het verstand de bovenhand nemen...

grtz, Kenski (oep zen Pools gezei!)



« PreviousNext »