FeKeJo facts and fun

FeKeJo facts and fun

Going south... Erezée-bound

Road RagePosted by Stefan Belmans Mon, May 05, 2014 21:58:47
Soms moet je wat... met de fiets rijden bijvoorbeeld.
Na een hele poos driewielergewijs door het leven gegaan te zijn, was het nog eens tijd om de tweewieler van stal te halen.
En welk beter moment om het aangename aan het nuttige te paren dan een familieweekendje in d'Ardennen.
Vrouw en kinderen verkozen de auto naar Erezee en kregen zo wat meer ademruimte in de auto.
Zus en haar kids kregen de oma bij in de auto en waren zo ook met vier.
Peter en ikzelf bestegen ons carbonnen ros en zetten kort na de middag aan met de teller op nul. Er waren 146 km weg te tikken en dus geen tijd te verliezen.
Het zou eigenlijk mijn eerste keer worden op een dergelijke lange afstand. Zadelpijn is een keuze, slapen kan je ook als je dood bent, het regent bijna nooit, zitvlees komt niet vanzelf en fietsen is eigenlijk vooral een karakteroefening.... dat soort duistere gedachten flitsen de eenzame fietser, beukend tegen de wind, door het hoofd.
Volgens Peter zou het de hele dag noordenwind zijn en dus een meevaller als je richting zuiden des lands fietst. Ik kan niet zeggen dat dat erg opviel de eerste 10 km.... maar gelukkig dan is het terrein in de Zuiderkempen nog redelijk vlak en heb je mekaar ook nog veel te vertellen.
De kilometers tikten vlot weg en na een dik uur draaiden we de oude treinroute in Halen op... Sint-Truiden was ons volgende mikpunt. Het moet gezegd: Limburg heeft prima fietspaden: vlot rollend en breed.... een verademing voorwaar.
Sint-Truiden kwam en ging... de dorpjes kregen plots een meer zuiders karakter: rommel verscheen in de voortuinen en mensen keken ons soms een beetje meewarig aan. Feiten zijn het, mijnheer.... zeker geen clichés.
De biljartlakens waren al een tijdje passé toen ik op een gravel afdaling - shame on you Google Maps, for that one and only mistake in the track ! - een bumpje onder het achterwiel voelde... gevolgd door een zacht gehobbel en vervolgens hard gehobbel.
Lap ! Lek ! met zicht op Huy.... go figure :-( Maar hey, een lekke band is het einde van de wereld niet en dus snel verholpen.
Verder nu... pushing on ! De beentjes waren nog OK, de moraal ook.
Huy was - zoals verwacht - gekkenwerk. Tussen de auto's slalommen, drukke wegen trotseren, maar gelukkig..., evenlater konden we de RaVEL 127 op en ging het weer een stuk aangenamer en schoven de kilometers weer vlot onder de wielen door. Ook de hoogtemeters begonnen aan te tikken en dát voelden de beentjes wél.
Als je een tripple vooraan gewoon bent, is een double best aanpassen. Het kleinste verzet was bij wijlen niet klein genoeg.... dus klimmen moest op souplesse en veelal krechend.
Plots, een tientonner op een smalle landweg... even doodleuk bomen ladend de hele weg versperren. Brave vlamingen die we zijn wrongen we ons er naast.... met een 2e lekke band (voor Peter deze keer) als beloning.
Moest en zou de laatste zijn, want we zaten hierna echt wel zonder reserverubber !
Een wegwijzer met "Durbuy 7 km" bracht verlichting. Nu was het niet ver meer.... Edoch "veraf" stond nog nooit synoniem voor "simpel".Toen ik net na Durbuy- centrum de GPS me linksaf zag sturen, kwam dat straatje me dan ook verdacht bekend voor. Jawel, toen ik vele jaren geleden, ten tijde van Kekki's "24 uur van Westerlo"-voorbereiding, de logistiek verzorgde bij het Varendonk-La Roche-Varendonk avontuur, stond ik hen hier op te wachten.... op dat steile stuk net na die bocht naar rechts...
Ik was toen met de auto.... nu dus niet... en dat kleinste verzet was nog steeds niet klein genoeg.....
Peter reed op zijn duizendste gemak van me weg en ik bleef achter met slechts 1 zekerheid: als ge blijft trappen, geraakt ge ooit ook boven.
Tot zover de kuitenbijters van de dag, dacht ik.... Tussen ons en een bord frikadellen met krieken lag er nog slecht 1 obstakel... de klim van Pont d'Erezée naar het centrum van Erezée... een dikke km aan een kleine 5%.
Trappen en blijven trappen..... de frikadellen smaakten erna dubbel zo lekker.

Slotsom: 146 km is eigenlijk best doenbaar en zitvlees kweekt snel.

Smaakt naar meer...