FeKeJo facts and fun

FeKeJo facts and fun

LCMT 2015 dag 4

LCMTPosted by Ken Hermans Mon, May 18, 2015 21:58:37

Dag 4, de laatste dag, de zwaarste dag MAAR het zal vandaag voor iedereen lastig zijn! Ik heb hier al lijken zien voorbij sjokken en van de trappen komen...Ni normaal!

Nu kan ik zeggen dat ik ook niet zo elegant rondloop (the moondance is er niks tegen ;-)) Het zal dus op karakter worden!

Vandaag meten er weer dik 2400 Hm overwonnen worden over 90 km. Van Houffa naar Marche. De wedstrijd loopt van Houffa naar Samrée en dan recreatief binnenrijden naar Marche. In het wedstrijdgedeelte zitten de meeste positieve Hm, dus 't wordt lastig. We passeren eerst de ST-Roch in Houffa om dan de Ourthe-vallei in en uit te vlammen. Lekker zwaar en soms zelfs technisch. We volgen voor een groot deel het parcours van de BeMc tot La Roche (inclusief Muur van Borzée) om dan uiteindelijk helemaal uit de vallei te klimmen naar Samrée.

Veel wereldschokkende resultaten heb ik niet gehaald. 25e algemeen en 9e master, maar het was dit jaar echt wel een sterk deelnemersveld en ik heb de LCMT uitgereden zonder blessures, iets wat me vorig jaar niet gelukt was. Ik voel me ook niet volledig leeg en denk zelfs dat ik er sterker ben uitgekomen. Ikke dus wreed content! :-)

Het moet ook gezegd: de sfeer onder de deelnemers was zeer amicaal en gemoedelijk. De sfeer die we vroeger ook zagen in de MTB-wereld! Leuke ervaring!

Misschien ga ik volgend jaar zelfs terug, al zal het niet met dezelfde format zijn. Ze willen er een 3-daagse van maken ipv 4 dagen. Nu ja, dat is nog lang en er kan nog veel gebeuren daartegen. Nu eerst genieten van dit moment :-)

grts,

Kekkie



LCMT 2015 dag 3

LCMTPosted by Ken Hermans Sat, May 16, 2015 18:56:23

Dag 3 is een rare dag. De eerste 27 km is er chrono, daarna kan je op eigen tempo rijden tot km 82 om dan tijdrit te rijden tot Houffa. In totaal goed voor 98 km.

Het was deze morgen meteen start op een asfalt-klim (St Roch) en de benen deden uiteraard pijn. Maar dit was vorig jaar het punt, waarop ik moest opgeven met tendinitis in de rechterarm. Elke kilometer dat ik verder rij is vanaf nu een overwinning!

Raar maar waar, ik vond eindelijk mijn goede benen terug. Het draaide gewoon vlotter en ik kon me terug pijn doen. Misschien lag het parcours me beter, wie zal het zeggen. De uitslag was niet meteen goed, maar ik handhaaf me en schuif zelfs een beetje op.

De verbinding nam ons nu naar het GH Luxemburg en we deden bijna integraal de Eislecktrail. Die deden we een jaar geleden met de rugzak en ik had dus parcourskennis. Leuke single tracks en we hadden tijd om ervan te genieten, gezien het geen chrono was.

De afsluitende tijdrit was snel. Weinig positieve hoogtemeters en brede paden. Maar het belangrijkste is dat we deze dag weer mooi hebben volbracht. Morgen nog een zware etappe en dan home sweet home. Hopelijk blijft het weer zo goed, want daar hebben we uitgezonderd vrijdagmorgen, al geluk mee gehad!

grts,

Kekkie



LCMT 2015 dag 2

LCMTPosted by Ken Hermans Fri, May 15, 2015 19:30:09

Hello again,

dag 2: vandaag lastige rit. Het begon al meteen in de regen en het had ook 's nachts flink geregend. Modder dus! Vandaag wel mentale en logistieke steun gehad van Els en de kids. Dat was echt wel leuk! Alleen kreeg ik weer het juiste klimritme niet te pakken en waren de resultaten niet spectaculair. Spijtig voor Thorben, die had papa liever zien winnen. :-)

Los van het feit dat het niet echt goed loopt, ben ik me wel al meer aan het amuseren. Ik heb hier al enkele mensen leren kennen waar ik al eens een praatje mee kan maken (op en naast de fiets) en dat doet deugd.

De rit zelf was niet echt technisch, maar door de modder werd het wel iets uitdagender. De eerste 77 km waren vandaag koers en de laatste 25 mocht je recreatief uitrijden. Leuk, want de zon kwam er zelfs door. Dat met het feit dat ik kon uitzien naar een supporters-team, maakte de dag goed.

Wel benieuwd naar morgen! Oeps moet dringend naar de briefing!

Si joew,

Kekkie



LCMT 2015

LCMTPosted by Ken Hermans Thu, May 14, 2015 17:17:19

Hier zijn we dan. Eindelijk nog eens in actie! Wel zonder ploegmaat dit jaar (Jo sukkelt met de heup en Fets met de hamstring), dus echte ambiance is het hier niet.

Vandaag de eerste rit afgewerkt 85 km, en 2400 hm. Best wel zwaar en ik merk dat het gebrek aan competitie, zich laat voelen. Al van in de start zat ik met een hoge hartslag en die is de hele rit niet gezakt. Gemiddelde hartslag van 169 over 4u30. Da kan tellen, en dat is geen goed teken. Bergaf gaat het echter heel goed en ik geniet van elk stuk dat ietwat technisch is. Heb namelijk nen nieuwe fiets met achtervering! Die doet het prima! Als ik nu nog die klimmetjes beter kan verteren dan kan het nog leuk worden;-)

Het is me opgevallen dat het niveau toch wel hoog ligt (of het mijn laag) en op een podium zullen we zeker niet moeten rekenen. Maar dat is niet zo belangrijk. Wat wel belangrijk is, is dat ik een goed gevoel kan overhouden en de 4 ritten tot een goed einde kan brengen. Benieuwd of me dat zal lukken!

Morgen weten we waarschijnlijk al veel meer!

groetjes vanuit Houffa!

Kekkie



2e etappe

LCMTPosted by Ken Hermans Tue, June 10, 2014 10:35:49
Dag 2 begon niet goed. Jo besliste om niet meer te starten. Hij voelde zich niet 100%, verrevan. Aandringen had geen zin, het ging niet!

Mijn arm voelde beter 's morgens, maar tegen de start voelde ik meer irritatie. Ik zou toch proberen en zien hoever ik geraak. De eerste 28km waren "niet-chrono" dus ik kon rustig starten. In 't begin veel pijn, maar gaandeweg minderde deze. Ik nam de start en moest weer veel plaatsen prijsgeven. Rustig blijven en tempo zoeken. Na een uurtje voelde ik me terug beter en begn weer in te halen. Het chrono-stuk was 75 km, dus ik had wel even de tijd om terug orde op zaken te stellen. Er zaten enkele bekende stukken tussen van onze bekende FKJ-weekends (Werbomont, Arbrefontaine,...) en hier en daar ook van enkele marathons, dus ik kon de klimmen goed inschatten.
Behalve op de laatste lange klim, toen kreeg ik het lastig.

Ik beet me vast in het wiel van een concurrent (Bart Van Ongeval), en het kostte me veel moeite om dit vol te houden. We kwamen boven op een plateau en de snelheid ging de hoogte in! Bart bleek een echte tempo-beul en ik kon niet anders als volgen. Op deze manier kwamen we bij een viertal en het terrein veranderde en werd sneller met vals platte stukken en stuikse klimmetjes. Ik zette me op de kop van het groepje in zo'n steil klimmetje en merkte dat er niemand initiatief nam. In de sprint ben ik hopeloos verloren en de meet lag op zo'n 8 km. Ik besliste dan om het maar te proberen en versnelde. Al snel waren er enkele renners die moesten lossen en met 3-tal in mijn wiel ging ik nu voluit! We pikken nog iemand op en gaan erop en erover. De finale ken ik goed en neem wat risico in de afdaling. Ik kan mijn stuur nog amper vasthouden en schakelen doe ik zo weining mogelijk. Duim heeft geen kracht meer en voelt "voos" aan. Ik verbijt de pijn en concentreer me op het parcour ('t is nodig!!!)!

Vlak voor het hotel is er nog een splitsing "HARD" of "SOFT". Ik hoor nog één of twee renners achter mij op een afstandje en beslis de "harde" weg te kiezen. Het was een technische afdaling en ik focus me op evenwicht en controle, oef het lukt! Achter me hoor ik nog kabaal, maar ik ben daartegen al op het asfalt en rij richting finish.

Blijkbaar was Bart Van Ongeval nog overkop gegaan in die afdaling, maar gelukkig zonder erg. Jo is bij de aankomst en zegt me dat ik 18e was. Ok valt wel mee, denk ik gezien de omstandigheden. Achteraf blijkt dat ik 16e ben en 5e Master. In het klassement schuif ik op naar plaats 11 algemeen en 4 bij master.

Arm heeft wel afgezien na 105km dokkeren. Zien wat dat morgen geeft!

DAG 3: In de start voel ik meteen dat het van kwaad naar erger gaat. Pijn is te erg en ik beslis te stoppen na ongeveer 2 km. Stom, maar dit ging echt niet. Organisatie op de hoogte gebracht en per fiets naar Marche om de auto op te halen. Nog twee lange ritten van dit kaliber zou me verder in miserie gebracht hebben. FF mentale opdoffer!

Dag nadien bij dokter langsgeweest en die heeft de arm in 't gips gelegd voor 3-tal weken. 3 weken verplichte rust! Daar gaat mijn seizoen... Fietsen gaat echt niet, zelfs niet op de rollensmiley

We liggen in de lappenmand, gelek ze zeggen! Da's sport zeker?!

groeten,
Kekkie

1e etappe

LCMTPosted by Ken Hermans Mon, June 02, 2014 14:31:06
Ik en Jo stonden afgelopen (verlengd) weekend aan de start van de 16e editie van de LCMT. We namen de start in Marche-en-Famenne en zouden die etappe eindigen in Houffalize. Het is een etappe van zo'n 85 km waarvan de eerste 60 km getimed wordt en de op 't laatste moet er nog een tijdrit op het wereldbekerparkoer worden gereden die dan ook meetelt voor het klassement.

De start ging zowel voor mij, als voor Jo bijzonder moeizaam. De goei benen van afgelopen weekend in Stambruges waren ver zoek en ik geraakte niet in het ritme, hartslag ging niet omhoog en het was dus afzien van de eerste km. Na ongeveer 15 km klimmen, diende de eerste afdaling zich aan en kon ik wat recupereren. Daarna ging het een stuk beter en kon ik de inhaalrace starten.
Ik werd nog 11e overall en beperkte de schade dus min of meer door een 15-tal minuten na Leander Hamelinck te eindigen. Het verbindingsstuk van 20-tal km nam ik mijn tijd en deed het rustig aan om op het Houffa-parkoer de registers nog eens open te trekken. Vond van mezelf dat ik toen beter reed als die eerste 60 km, maar eindigde (pas) 19e. Hier en daar waren wel wat linten die platgereden waren... toeval?!, swat ik eindig na dag één op een mooie 12e plaats overall en 5e master 1.
Podium blijft mogelijk, maar dan moet mijn onderarm wel beteren. Blijkbaar heb ik iets geforceerd bij het groenonderhoud (bijberoep en hobby!) en het is vandaag met de schokken niet echt verbeterd. Integendeel! De koersdokter zegt me dat ik weinig kan doen (buiten rusten!) en geeft wat pijnstillers mee en de raad om ijs aan te brengen. We zullen dat zeker ter harte nemen en zien wat morgen brengt. Jo had zijn dagje niet en ziet er wat pips uit. Hij eindigde 49e op 60km chrono en 44e op WB-parkoer in Houffa. Moraal zit laag en baart me toch wat zorgen. Ook "afwachten" en "het is wat het is" zijn de spreuken van de dag...